Afgelopen weekend waren - heel toevallig - Benjamins drie beste vrienden weer even in België. De een, Yougo, woont al een paar jaar in de jungle in Frans Guyana. Antoine sinds een jaar of twee in San Francisco. En Bertrand is een paar maanden geleden vertrokken naar Zuid-Frankrijk. Zondag was er een vrienden-bij-elkaar-kom-dag, in de tuin bij de ouders van Yougo, vlak bij Charleroi. Lekker eten, drinken en kletsen in de volle zon met zo’n vijftien volwassenen en tien kinderen, in de leeftijd van drie weken tot zeven jaar. Ja: druk dus!
Het eerste wat ik zag, toen we arriveerden, was dit. Dit lag gezellig in de keuken op ons te wachten:
Ik weet zeker dat ik dat in Nederland nooit zou zien, zo’n half varken dat klaarligt om verorberd te worden. Niemand die er hier gek van opkijkt, behalve ik. Ik stond dan ook meteen als een soort toerist een foto te maken : ) Omdat ik een hypocriete semi-vegetariër ben, heb ik er niet van gegeten. Wél heb ik een hamburger genomen, maarja, in zo’n mooi rondje herken je geen beest. Overige sfeerfoto’s van de middag:
Wij wonen ‘achter’. We kijken uit op de achterkanten van verwaarloosde Luikse huizen en men heeft daar de gordijnen altijd dicht. Zo heb je geen idee wie je buren zijn. Sinds kort hoor ik constant een buurman of buurvrouw viool spelen. Hoewel, spelen is een groot woord, de man of vrouw in kwestie (ik denk een man, ik weet niet waarom) oefent. Uuuuuuuurenlang. En het klinkt helemaal nergens naar. De persoon is óf gek, óf heel slechthorend, óf wil gewoon alle buren pesten. Er zit geen melodie in, er worden geen toonladders geoefend, het is willekeurig wat snaren bestrijken, de vingers ergens neerzetten en dan meestal niet op de juiste plek.
Als klein meisje heb ik vioolles gehad. Het is overduidelijk dat deze persoon geen lessen volgt. Deed-ie ‘t maar wél, dan was ‘t misschien nog aangenaam om naar te luisteren…
Geregeld vind ik Luik een wat sombere stad. Met een wat grijzige sluier. Vooral met slecht weer: als ‘t miezert en druilt. Maar nu is het ‘zomer’ en ook Luik knapt daar flink van op! Ik fiets (overigens nog steeds als een van de weinigen) door de stad en zie overal blije gezichten op volle terrassen. Vanmiddag hebben Evy, Mara en ik doorgebracht met mijn Nederlands/Luikse vriendin Emily May. Ze was zo vriendelijk om ons allen op te pikken bij de school van dochterslief. Emily woont in Cointe, het ’sjiekere’ deel van Luik met mooie huizen en veel groen. Bij haar in de tuin hebben we pannenkoeken gegeten (met kaas en appelstroop van de Albert Heijn, jammie) en daarna zijn we naar de speeltuin bij het sportveld in Cointe gegaan. Het zonnetje scheen, het was aangenaam warm, kinderen speelden en volwassenen keken tevreden toe: het Luikse leven was goed!
Gisteren was mijn eerste dag bij Berlitz en ze hadden mijn dag meteen volgepropt met tien lessen. Gisteravond kwam ik na achten thuis en ben ik een uur lang in een heet bad gaan liggen. En vandaag? Had ik maar twee lessen. Zo zal dat voortaan gaan, mijn horaire is niet bepaald regelmatig.
Tot nu toe gaat ‘t goed. Ik ben me wel steeds aan het voorbereiden voor de lessen, maar ervaren leraren en leraressen verzekeren me dat dat over een week of drie, vier niet meer nodig zal zijn. Fijn, kan ik ’s avonds weer eens iets anders doen dan bedenken hoe ik woordjes als ‘dus’ of ‘daarom’ het beste kan uitleggen aan een Waal zonder taalgevoel : ) Ik heb net nog even op www.onzetaal.nl mijn kennis opgefrist voor onderwerpen als ‘hulpwerkwoorden’ en ‘modale werkwoorden’. Grammatica: dát is lang geleden.
ps: Terwijl ik lessen voor morgen aan het voorbereiden ben, is Benjamin de hort op. Het is feest in Luik! Vanavond wordt de overwinning van Standard Liège gevierd, hier vlak bij ons huis. Als het goed is, is het elftal ook aanwezig. Ben benieuwd hoe laat & in welke staat mijn lieftallig echtgenoot thuis zal komen…
Gingen we in Amsterdam standaard naar het Vondelpark, hier gaan we naar Parc de la Bovarie. Ook prima met mooi weer, al ontbreekt er een terras.
We lagen lekker te liggen (Ben en ik), terwijl Evy en Mara druk in de weer waren met hun Barbies. Op een gegeven moment liepen Ben en de kids naar het water en bleef ik achter, op de handdoek in ‘t zonnetje. Voor mijn neus, op het kiezelpad, ging er ineens een meisje met haar fiets onderuit. Er kwam geen ouder aangerend, dus schoten ik en nog wat mensen het meisje te hulp. Beetje water op de bloedende knie, deppen met een zakdoekje en er was een vriendelijke meneer met pleisters. Even later fietste het meisje wat wiebelig door en bleef ik praten met de man van de pleisters, samen met zijn vrouw. Het waren Amerikanen die Engelse les geven in Luik. De man was zowaar degene die de immersion (onderdompeling in de taal) heeft geïntroduceerd aan (basis)scholen in Luik! Toevallig begin ik morgen met mijn lessen aan Berlitz, ook een immersion-methode. We hadden dus genoeg te bespreken. Hij had volop tips, ook voor een carrière na Berlitz enzovoort. We hebben mailadressen uitgewisseld. Ook nog zo toevallig: hij heeft jarenlang in Den Haag gewoond, vlak bij waar ik ben opgegroeid en waar mijn ouders nog steeds wonen. Na deze ontmoeting stond ik echt even te kijken. Alwéér is de wereld zo klein!
Het mooie weer van afgelopen weekend had beter bewaard kunnen worden voor morgen: Koninginnedag! Volgens de voorspellingen wordt het huilen met de pet op en da’s altijd zooooo jammer. Ik kreeg nog een reactie op mijn blog door mijn trouwe bloglezer Kijkluis:
“Euh… wat Belgen grappig vinden:
Hebben de Nederlanders eens een dagje vrij; wat doen ze dan?
Wat ze het hele jaar al doen, namelijk kopen en verkopen op rommelmarkten die in elke stad/dorp worden georganiseerd.
Of ben ik verkeerd ingelicht?”
Beste Kijkluis, je bent verkeerd ingelicht! Even voor alle Belgen: Koninginnedag is niet zomaar een ‘rommelmarkt’! Het is feest! Als je naar Amsterdam gaat is het één grote mensenmassa, iedereen met oranje hoeden en petten op, vlaggetjes geschilderd op de wangen, er wordt gedronken, er wordt gedanst. Het is een soort carnaval voor ‘boven de rivieren’. En het is geen rommelmarkt, het is vrijmarkt. Iedereen mag met al z’n rotzooi gratis en voor niets op straat gaan zitten. Heb je geen zin in de vrijmarkt, dan ga je naar het Museumplein voor een concert, naar de Jordaan om een kroegentocht te doen, je kunt met je bootje door de grachten varen (al zou ik dat afraden op Koninginnedag; je kunt je kont niet keren op ‘t water), naar het Vondelpark dat is bestemd voor kinderen (denk: veel kinderen met violen of andere muziekinstrumenten, veel tweedehands speelgoed in de verkoop, kinderen die oranje limonade verkopen of gekke spelletjes doen).
Ik zou zeggen: reis eens af naar Amsterdam en ervaar het! Vanmiddag vertrek ik met dochter Evy en nu maar duimen dat het met de buien mee zal vallen. Het weerbericht op dit moment: Op Koninginnedag is de kans op zon niet al te groot. Van tijd tot tijd regent het. De zuidoostelijke wind trekt aan tot matig over land en vrij krachtig tot krachtig aan zee. Tijdens buien kans op windstoten, die aan de kust mogelijk zwaar kunnen zijn. Een windrijke feestdag staat ons dus te wachten. Het is te hopen dat het hoedje van onze Koningin op zijn plaats blijft zitten.
Joehoe! Mijn eerste les is *goddank* achter de rug! Het was pas om half vijf vanmiddag, dus ik had fijn de héle dag om zenuwachtig te zijn en mezelf voor te bereiden. Om half vijf zat ik in het klaslokaal, ik was er he-le-maal klaar voor. Belt de leerling af! Ik dacht, dit kán niet waar zijn, ik wil niet wéér een week wachten voor m’n testles! Gelukkig kon er een secretaresse invallen die wel voor leerling wilde spelen. Er zat iemand bij om te kijken hoe ik ‘t deed, ik zag haar ijverig aantekeningen maken (help). Maar: achteraf kreeg ik te horen dat ik het ‘really great’ had gedaan. Mijn opluchting was groot, dat snap je wel. Ik ben dus nu écht juf : ) Maar eerst een weekje vrij (Koninginnedag!).
Het zit erop! Mijn training van acht dagen bij Berlitz. Vandaag was de laatste dag formation in Brussel. Maar nu begint het pas echt. Morgen moet ik mijn allereerste echte les geven hier in Luik, een les van twee uur! Argh! De Berlitz-methode is erg intensief en van leraren wordt verwacht dat ze zich precies houden aan de methode, kunnen improviseren, creatief zijn en natuurlijk ten alle tijden de lessen in de target language doen, in mijn geval Nederlands. Ik ben al druk bezig met voorbereidingen, want je wilt natuurlijk niet met je mond vol tanden zitten tijdens zo’n les. De vaart moet erin blijven. Omdat het morgen mijn eerste keer is, zal er nog iemand van Berlitz bij zitten om te kijken of ik het goed doe (al zullen ze niet ingrijpen en je gewoon laten aanmodderen mocht het fout gaan). Zo niet, dan krijg ik nog begeleiding. Ik ben dus best wel een beetje nerveus. Maar dat was iedereen in mijn groep van de training. Wordt vervolgd!
Ik heb de wedstrijd niet gezien, maar ik heb net vernomen dat Standard Liège landskampioen is geworden! Benjamin heeft ergens in een kroeg gekeken en ik kreeg net een sms’je met de tekst ‘Hihià à à à à’. Ik weet niet precies wat-ie bedoelt, maar ik neem aan dat-ie blij is ; ) Ik hoor buiten al een hoop lawaai, het wordt vanavond en vannacht gegarandeerd een gekkenhuis in de stad!
