Lisa in Luik

Emigreren naar België

Dierenmanieren 9 maart 2008

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 2:39 pm
Tags: , , , ,

We komen net terug van ‘Animalia’, een dierenbeurs hier in Luik. Wij en de kinderen en een vriend van Ben en zijn dochter. Tja, wat moet je erover zeggen? Een hoop beesten in hokken, pony’s waar je een ritje op kan maken, shows met grote leguanen en slangen… Ik ben waarschijnlijk weer een suffe Hollandse, want ik vind ’t al snel zíelig. Twee ganzen in een grote open kooi zonder een overdekte of beschutte plek waar ze zich even kunnen terugtrekken. Salamanders die de hele dag die flits in hun ogen krijgen van domme mensen die zo nodig van heel dichtbij foto’s moeten maken. Poezen in een hokje die steeds worden aangeraakt door jan en alleman. (Zelf heb ik er ook nog aan meegewerkt: ik heb een grote python vastgehouden). Het hoogtepunt van de dag: een grote bak vol chihuahua’s in hippe kleertjes! Evy en Mara vonden het práchtig, natuurlijk.

hondje-rokje-klein.jpg  puppy-prinses-klein.jpg

Advertenties
 

Goede daad 29 november 2007

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 11:24 pm
Tags: , ,

Vandaag heb ik een goede daad verricht. Mara wilde niet naar school en vanmiddag liepen we samen (althans, ík liep, madam lag prinsheerlijk in de Bugaboo) door de stad. Ik wilde al een tijdje binnengaan bij een winkel (Humblet) die zich spitst op jagers. Je weet wel, die sportieve types die beesten neerknallen.
Goed. Ik stapte die zaak in, bekeek hoeden, schoenen en andere kledij die jagers aantrekken om hun hobby te kunnen uitoefenen. Achter in die zaak is een dierenwinkel. Met heel veel vissen, vogels, konijnen, cavia’s, maar ook honden en katten in hokjes. Helemaal achterin zat een kitten. Zo schattig! Ieniemienie klein, grijs met wit en een verbaasd koppie. Hij (of zij) zat daar alleen. Achter glas. Op een laag zaagsel. Met een bak om z’n behoefte te doen en twee bakjes om te eten en drinken. Meer niet. Geen vriendjes, familie of ook maar één speeltje! Zo zielig! Daar moest ik natuurlijk iets aan doen. Ik wilde de eigenaar van de zaak vragen of ik een van de vele speeltjes die in de winkel verkocht worden in het hok van het poesje mocht leggen. Maar de eigenaar zat aan de telefoon. Keek niet op of om. Uiteindelijk heb ik twee speeltjes uit de winkel gepakt en de kaartjes eraf getrokken. Ben naar het poessie gegaan en heb geprobeerd het hok open te maken. Dat lukte niet. Uiteindelijk bleek je de bodem van de kooi naar voren te kunnen schuiven. Op die manier heb ik die twee speledingetjes naar binnen gewurmd. Met grote ogen keek-ie naar z’n cadeautjes om er vervolgens meteen op te duiken en helemaal los te gaan. Dat deed me goed.