Lisa in Luik

Emigreren naar België

De stand van zaken 31 maart 2009

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 11:07 pm
Tags: , , , ,

Hoe is het met de loft? Die vraag wordt mij en Benjamin vaak gesteld. Nou: er zit eindelijk schot in. HOPELIJK kunnen we er deze zomer in. Vandaag en gisteren zijn eindelijk de ramen erin gezet (ramen geleverd krijgen is niet eenvoudig, kan ik je verzekeren. Het heeft máánden geduurd). We hadden ‘tijdelijke’ ramen, nu hebben we de ‘echte’ ramen. Omdat die ‘echte’ ramen niet in één keer geplaatst konden worden (gisteren de vensters, vandaag het glas), zou er vannacht makkelijk kunnen zijn ingebroken (hoewel, inbreken is niet het woord, men zou gewoon door de ontbrekende ramen naar binnen kunnen klimmen). Er staat nogal veel duur gereedschap en ook gloednieuwe verwarmingsinstallaties, dus daarom is Benjamin – de held – er vannacht gaan slapen. In de tocht, op een matje in een slaapzak. Als hij iets verdachts zou horen, zou hij direct de politie bellen. Ook had hij, als zelfbescherming, zijn machete meegenomen (echt!).

machete

Die heeft-ie gelukkig niet nodig gehad.

Vandaag heeft er overigens wél bloed gevloeid in de loft. Benjamin liet tijdens zijn lunchpauze de loft zien aan twee van zijn collega’s. Eén van hen liep zo hard met zijn hoofd tegen een metalen balk aan, dat ze direct naar het ziekenhuis zijn gereden alwaar de arme collega zes hechtingen kreeg… Dit is trouwens het twééde ongeluk dat er heeft plaatsgevonden. Maanden geleden kwamen mijn ouders kijken. Mijn vader stapte fout toen hij de trap afliep, probeerde zich vast te grijpen aan de geïmproviseerde leuning, maakte een rare slinger en scheurde een pees in zijn arm (zo bleek later).

Na al dit akelige nieuws dan wat foto’s van de loft zoals ie er vorige week uitzag. Ten eerste de buitenkant, die helemaal is ingepakt in staal. Dit staal gaat roesten en dan wordt het hele pand van buiten rood/bruin. We hebben inmiddels een garagedeur die je kunt openen met een afstandsbediening. Niet meer parkeren in de straten van Luik!!! De laatste foto is het terras.

loftnu

loftnu3

loftnu2

 

K3 is niet meer 24 maart 2009

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 12:27 am
Tags: , , , , , , ,

k3-k21Wat een tragische dag! K3 is niet meer. Niet dat íemand daar in Wallonië van wakker ligt, want er zijn maar weinig is geen hond hier die K3 kent. Terwijl Kathleen, Karen en Kristel zo’n daverend succes zijn in Vlaanderen en Nederland. Maargoed, Kathleen (de blonde) heeft besloten om na tien jaar eens iets anders te gaan doen. Dat lijkt mij een heel gezonde beslissing. Toen ik Evy – redelijk terloops, vlak voor het eten – vertelde dat K3 nu voortaan K2 zou zijn, was ze echt aangedaan. Ze is helemaal niet zo’n grote fan (we hebben twee cd’tjes die we zelden opzetten), maar ineens was dit onverteerbaar voor haar. ‘En Kathleen was nog wel mijn favoriehiehiet!’ zei ze met betraande ogen en een snotneus. Ook kon ze zich ineens herinneren dat mijn moeder haar ooit (drie jaar geleden ofzo) had beloofd naar een K3-concert mee te nemen, maar dat ging niet door, omdat het binnen drie minuten was uitverkocht en mijn moeder niet de nacht had doorgebracht in een slaapzak voor de deur van het verkoopkantoor. ‘En ik wilde ze zohohoho graag in ’t echt ziehiehien!’ Snik.

Om Evy te verrassen, had ik bedacht dat ik met haar alsnog naar een K3-concert zou kunnen gaan. Dit jaar staan er nog een paar concerten gepland, maar toen ik de prijzen zag, dacht ik: laat maar. Vanaf 55 euro per persoon om naar zo’n afgrijselijk Studio-100-spektakel te gaan!!! Want je komt niet alleen voor K3, ook Kabouter Plop (bah), Piet Piraat (dubbel bah) en Mega Mindy (bah bah bah) zijn van de partij.

Ik heb net zitten kijken naar de eerste aflevering van de SBS-serie Fans!. Hierin volgen we de 20-jarige Sharita, K3-fan van het eerste uur. Twintig jaar oud en fan van K3 K2, dat zegt eigenlijk al genoeg. Mocht je nieuwsgierig zijn, kijk dan zelf even: KLIK. De uitzending is gemaakt vóór het dramatische nieuws van Kathleens vertrek. Hoe zou het gaan met überfan Sharita…?

 

Luikse meisjes 22 maart 2009

Er is hier in Luik een trend te ontdekken op haarstijlgebied. Je laat je haar lang groeien, kiest voor een kleur met de naam ‘chestnut’ of ‘autumn-brown’, föhnt het zo stijl mogelijk en gaat voor een pony die je bij voorkeur een beetje opzij schuift. En jawel: je bent een echte Luikse!

 

alsjehaarmaargoedzit alsjehaarmaargoedzit2 alsjehaarmaargoedzit3 alsjehaarmaargoedzit4 alsjehaarmaargoedzit5 alsjehaarmaargoedzit6 alsjehaarmaargoedzit7 alsjehaarmaargoedzit8 alsjehaarmaargoedzit9 alsjehaarmaargoedzit101

 

Zonnige middag in Luik

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 9:22 pm
Tags: , , , , ,

Dat vakantiehuisje is er nog niet, dus met mooi weer moeten we ons nog op een andere manier vermaken. Gisteren ging ik op stap met Evy en Mara plus hun vriendjes van school, Julia en Marco. Benjamin brengt elke minuut van zijn vrije tijd door met klussen in de loft, dus de weekenden ben ik nu single mom. Wat doe je met vier kinders in Luik? Stoepkrijten op Place du Marché!

stoepkrijt1

Dat vonden ze zo’n half uurtje leuk. Daarna heb ik ze de Montagne de Bueren mee opgenomen, jeweetwel, die idioot lange trap (KLIK). Een goeie activiteit voor kinderen met heel veel energie (ik heb vandaag spierpijn in m’n benen, triest maar waar). Boven aan de trap kom je al snel bij het Terrain d’Aventure – daar heb ik al eens eerder foto’s van geplaatst (KLIK). Dit is in Luik de beste plek voor kinderen! Een enorm groot ‘avonturenterrein’ vol met hutten, een zandbak, glijbanen en je kunt er ook knutselen en meer. En wat denk je: het is GRATIS! Je kunt je kinderen hier hele middagen achterlaten en je betaalt geen cent. In Nederland zou je hiervoor op een wachtlijst van (minstens) een jaar komen : ).

avonturenterrein

avonturenterrein2

Wat had ik dat als kind fantastisch gevonden!!! En het is ook zo bijzonder hoe je midden in het centrum van Luik staat, één lange trap oploopt en ineens in een andere wereld bent… Ik heb Evy direct ingeschreven, Mara is helaas nog te jong om daar alleen achter te blijven. Zodra ze vijf is, gaat ze daar lekker met haar grote zus buitenspelen!

 

Een vakantiehuisje, maar waar… 15 maart 2009

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 9:59 pm
Tags: ,

Beste lezers en lezeressen, ik wil graag jullie mening.

Stel, ik wil in Wallonië een niet al te duur vakantiehuisje kopen (of een chalet, een stacaravan, iets in die richting), wat is dan een mooie lokatie? Hebben jullie tips? Het lijkt me heerlijk om in de weekenden met de kinderen Luik te kunnen verlaten en ergens heen te gaan waar het fris en groen is! Waar Evy en Mara kunnen rondrennen, fietsen en spelen, terwijl paps en mams tevreden toekijken. Ik weet dat er wel eens op campings huisjes e.d. te koop staan. Heeft iemand hier ervaring mee? Wat zijn de voordelen, wat zijn de nadelen? Waar moet je op letten? Ik heb namelijk geen idee!

Ik wacht met smart op jullie antwoord(en).

 

Geef jij geld aan een dakloze? 9 maart 2009

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 9:56 pm
Tags: , , , , ,

Een student van mij klaagde er onlangs nog over: de vele daklozen die op straat om geld bedelen. Als hij tijdens de pauze even snel een Luikse wafel ging kopen, kwam hij er al twee tegen. Het is waar, ik ben nog nooit zo vaak om geld gevraagd als hier in Luik. Ik woon in het centrum en daar hangen ze allemaal rond. Eigenlijk wil ik niks geven, omdat ik niet geloof dat het geld opgaat aan een voedzame maaltijd oid, maar het wil nog wel eens op je schuldgevoel werken. En dan geef ik maar weer 50 cent. Ik geef de voorkeur aan mensen die er nog íets voor doen. Zo zit er voor de Hema vaak een vriendelijk uitziende man accordeon te spelen en hem geef ik zonder probleem. Maar zo’n slonzig uitziend type dat een zielig kind met vies gezicht en een snotneus in een kinderwagen vooruit duwt, weiger ik te geven.

Mijn ouders waren er van het weekend en het onderwerp ‘bedelaars’ kwam ter sprake. Mijn vader zei dat hij nooit iets gaf, omdat het de situatie in stand houdt. ‘Voor de oorlog was bedelen verboden! Bedelaars werden in werkkampen gestopt!’ aldus mijn pa (83 jaar oud alweer). Eigenlijk vind ik dit niet eens zo’n slecht plan, maar het is natuurlijk niet politiek correct om dat hardop te zeggen. Mijn vader trekt zich daar niks van aan. Die roept naar de verkoper van het daklozenkrantje in Den Haag: ‘Waarom zoek je geen baan?’

Nou heb je natuurlijk verschillende soorten bedelaars. De junks, die elke cent direct uitgeven aan een snuif/shot. De mensen met een psychiatrisch probleem, zoals schizofrenie, die niet kunnen of willen worden opgevangen. De ‘vrijwillig’ daklozen, die een bestaan op straat verkiezen boven een bestaan met een baan en een dak boven hun hoofd. Mensen die echt ontzettend veel pech hebben gehad en nu op straat rondzwerven. Hoe weet je wie wat voor soort dakloze is? Wie geef je wel, wie niet? Heeft mijn vader gelijk dat geld geven de situatie van bedelaars in stand houdt? Met andere woorden: wat is jullie mening???

 

Eh, ken ik jou? 8 maart 2009

Er is iets raars met mij hier in Luik. Het is niet alsof ik in China ben waar alle mensen écht op elkaar lijken, maar toch vind ik het vaak moeilijk om gezichten te onthouden. Vandaag was ik met de koters in de speeltuin bij ons nieuwe huis. Een vader begon spontaan (gebrekkig) Nederlands met me te praten: ‘Hee, hallo! Hoe gaat het?’ Ik wist dat ik ‘m wel eens eerder had gezien, maar waar? Ik vroeg het maar gewoon: ‘Hallo! Eh, waar ken ik u ook alweer van?’ Dat bleek te zijn uit de bus die hij ook dagelijks neemt en waarin we wel eens met elkaar hadden gepraat.

Even later stapte een vrouw op mij af. ‘Salut! Ça va? Hoe gaat het met de verbouwing?’ Ik had géén idee wie zij was, maar babbelde maar gewoon met haar mee. ‘Ja, goed, blablabla, hoe is het met jou?’ Ik weet nog steeds niet met wie ik nou heb staan praten.

Van de week liep ik met Evy en Mara de school in. De moeder van een klasgenootje van Mara liep net naar buiten en ik zei haar gedag en begon een heel verhaal, omdat haar dochter nog altijd een verjaardagscadeautje van ons krijgt en ik in mijn beste Frans probeerde uit te leggen dat ik dat de dag erna écht zou meenemen. De moeder knikte vriendelijk, zei ‘Oui, oui’ en liep weer door. In de klas van Mara aangekomen, stapte de échte moeder van dat vriendinnetje even later ook de klas in. Ik had tegen de verkeerde staan uitweiden!!!

En dit zijn nog maar een paar voorbeelden.

Een tijd geleden zag ik een aflevering van het BNN-programma ‘Je zal het maar hebben’. Daarin stond een jongen van een jaar of twintig centraal met een neurologische aandoening, waardoor hij geen gezichten kan herkennen. Niet één gezicht! Niet van zijn ouders, zelfs zijn eigen gezicht niet (ik heb even gegoogled, de ziekte heet ‘prosopagnosia’).

Misschien heb ik de lichte Luikse variant.