Lisa in Luik

Emigreren naar België

Joyeux noël tout le monde! 22 december 2007

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 11:21 am
Tags: ,

De kerstvakantie is begonnen en de kerststress gaat beginnen. Vanmiddag moeten we naar de supermarkt om van alles in te slaan en ik verwacht dat heel Luik dat met ons doet. Maandag komt de Belgische familie bij ons. Gelukkig hebben we Bens zus Rebecca : ) Zij is altijd zéér georganiseerd. We vierden een keer Pasen met z’n allen, twee dagen lang, en vooraf kregen we allemaal via de mail een Excel-sheet met tijden, wat en hoe en wie en waar. Deze keer geen Excel-sheet, alleen een mail met punt 1, 2, 3 en 4.

Nouja, wat kan er misgaan? De boom staat mooi opgetuigd, de spuitsneeuw zit heerlijk burgerlijk op de ramen en de gourmetstellen hoef je alleen maar aan te zetten (ja, we gaan gourmetten! Raclette heet dat hier. Da’s in België geaccepteerd door alle lagen van de bevolking ; )) Dat wordt gezelligheid ten top!

Ho ho ho, Merry X-mas everybody!   reindeer.gif  reindeer.gif reindeer.gif

Advertenties
 

(Schoonmoeder)stress 13 september 2007

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 9:23 pm
Tags: ,

Vandaag begon de dag nogal gestrest. Ben en ik brachten de kinderen voor het eerst naar hun nieuwe school, met de auto. We waren zoals altijd aan de late kant en natuurlijk was er een ongeluk gebeurd, met als gevolg file. Benjamin zat zich vreselijk op te vreten en ik werd ook steeds geïrriteerder, kortom: een gezellig begin van de dag. Op school moest Evy huilen, net zoals de eerste dag op de andere school, maar niet zo hartverscheurend, gelukkig. Mara had weer nergens problemen mee, die stortte zich opgewekt op al het onbekende speelgoed.
Benjamin had haast, hij moest naar z’n werk, dus sprongen we weer gestrest in de auto en werd ik ergens in het centrum afgezet. Vervolgens braaf mijn huishoudelijke taken vervuld, want daar ben ik nu 100% verantwoordelijk voor : (
‘s Middags moest ik de kinderen gaan halen, met de bus. Eerst stond ik blijkbaar een tijdje bij de verkeerde halte te wachten, uiteindelijk stapte ik in de goede bus, waarna ik nog moest overstappen (ging in één keer goed!) en godzijdank was ik op tijd op school. Deze school is een VERADEMING vergeleken met die andere. Hier geen leraren die met fluitjes de kinderen in nette rijen op het schoolplein opstellen en gillen ‘Op Je Stip Staan!!!’ Hier is het gezellig en relaxed.

Met de bus naar huis. Best een gedoe met twee kleine kinderen, hun tassen, jassen die ze niet aanwillen, overstappen, kijk uit voor het afstapje, rénnen, daar komt de bus… Thuis aangekomen begon Evy te blèren, omdat ze niet meteen een dvd mocht kijken. Mara zeurde om koekjes. En ik had ‘t gehád! Tring, de bel. We hebben zo’n handig telefoontje om te horen wie er voor de deur staat en ik zei ‘Allo?’ (hallo in het Frans). Het was mijn schoonmoeder. Haar derde onaangekondigde bezoekje in twee weken tijd. Ze wilde even ‘bonjour’ komen zeggen tegen de kinderen. Maar haar ‘bonjour’ mondt altijd uit in een bezoek van minstens twee uur. Ze kwam binnen, ik mompelde wat over ‘druk, druk, druk’ en begon demonstratief een was te vouwen. Het deerde haar niet, ze ging gewoon zélf een kopje koffie zetten, nam plaats op de bank en keek met de kinderen een dvd’tje. Tja, wat moet je dan?

Natuurlijk is ‘t best tricky om op internet over je familie/schoonmoeder te schrijven, maar allé, ze spreekt toch geen Nederlands!