Lisa in Luik

Emigreren naar België

Ik eet Lisa 5 juni 2008

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 12:39 pm
Tags: , , , , ,

Het is nu precies een maand dat ik lesgeef. En het voelt alsof ik al een jaar voor de klas sta; het is waar dat je er snel helemaal ‘in zit’. Vind ik ’t leuk? Vaak wel, niet altijd. Het hangt erg af van de leerling die ik voor me heb. Zo’n twee à drie keer per week heb ik een vriendelijke man tegenover me zitten, die echt héél erg uit z’n mond stinkt. Niet een beetje, het hele lokaal meurt! Ik zet altijd het raam open en ga niet te dicht bij hem zitten, maar dan nog duren twee of drie uur láng! Dan is er een vrouw die al een triljoen lessen heeft gehad en nog steeds (bijna) geen woord Nederlands kan uitbrengen. Ze zet dapper door en geeft duizenden euro’s uit aan lessen (had ze heerlijk maanden van door Australië kunnen trekken, beter besteed in haar geval). Ze is overigens tien jaar jonger, maar hier in België gaat alles erg formeel. Ik noem iedereen ‘mevrouw’ of ‘meneer’ en zeg altijd ‘u’. Ook al is iemand pas 20 jaar oud. Dat voelde eerst heel gek, maar nu weet ik niet beter.
Ook grappig om te merken dat al die Franstaligen dezelfde fouten maken. ‘Omdat ik wil het niet’, de ‘t’ achter een werkwoord niet uitspreken, de letter ‘h’ niet uitspreken, behalve als ’t níet moet (zo wordt er altijd een mix gemaakt van ‘ik eet’ en ‘ik heet’). Minder grappig vind ik ’t dat ik deze fouten soms ook al bespeur bij Mara (3). Ik moet méér Nederlandse boekjes met haar lezen, méér met haar kletsen, vaker met haar naar Nederland gaan. Ze moet natuurlijk niet haar Nederlands vergeten!

Advertenties
 

Mama, mag ik een tartine? 26 maart 2008

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 7:56 pm
Tags: , , , , , ,

Wat ik jammer vind, sinds we in Luik wonen, is dat het Nederlands van Evy en Mara achteruit gaat. Mara spreekt inmiddels veel beter Frans (vloeiend en accentloos, kan ik wel zeggen) dan Nederlands. Evy spreekt nog steeds prima Nederlands (is drie jaar ouder dan Mara en heeft nog twee jaar basisschool in Amsterdam meegepikt), maar begint ook al wat ‘achteruit’ te gaan. Zo merk ik dat ze bepaalde zinsvolgorden omgooit en soms moet zoeken naar een woord. Bij Mara speelt dit nog veel meer; zij gebruikt constant Franse woorden als ze met mij praat. En Nederlandse zinnen zijn vaak krom. Ik houd vol en klets stug door in ’t Nederlands. Maar jammer vind ik ’t wel. Het klinkt heel dramatisch, maar soms voelt ’t een beetje alsof je je kinderen ‘kwijt raakt’. Nou ben ik zelf ook tweetalig opgevoed. Mijn paps is Nederlands, mijn mams is Amerikaans. Misschien heeft mijn moeder dit ook wel zo ervaren… Ik heb geen idee, ik zal het haar toch eens vragen…