Lisa in Luik

Emigreren naar België

Mara op kamp 21 juni 2009

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 9:29 pm
Tags: ,

Mara op padMara is nu 4,5 en is vorige week op schoolkamp geweest. Dat is hier heel normaal. Kinderen van vier gaan niet, zoals in Nederland, met school alleen een dagje naar de dierentuin of naar een poppentheater; nee, ze gaan op kámp! Mara was dus drie dagen en twee nachten op pad met haar leeftijdgenootjes van school, plus de juffen. En dit is nog maar de voorbereiding voor het ‘echte’ werk in oktober, want dan gaan ze vijf dagen en vier nachten weg. Ik vind het prima hoor. Maar ze zijn nog zo klein! En ze gingen niet met een gereserveerde toeringcar, ze gingen met veertig van die kleuters gewoon met de trein! Gelukkig waren de tassen de avond ervoor al naar de plaats van bestemming gebracht, anders was het een onmogelijke opgave geweest.

De ochtend van vertrek wilde Mara ineens niet meer, het werd allemaal een beetje te spannend. ‘Ik wihihihil niet!!!’ Maar eenmaal op het station aangekomen (7.15 uur!), waar ze al haar vriendjes en vriendinnetjes zag staan, had ze er weer zin in. Tien minuten voordat de trein zou vertrekken, werden ze in rijen opgesteld, moesten ze elkaar een handje geven en werden ze de trap op gedirigeerd. Papa’s en mama’s mochten níet mee naar het perron. Mara keek niet eens meer om! Opvallend: er waren meer moeders die moesten huilen, dan kinderen. Ik zag een stuk of tien mama’s een traantje wegpinken en er waren maar twee kleuters die in tranen waren. Vaders huilen niet in het openbaar, die bijten waarschijnlijk op hun lip.

Kun je het je voorstellen? Op kamp gaan met vierjarigen? ’s Avonds eten met z’n allen, daarna proberen het hele zooitje in bed te krijgen, er ’s morgens voor zorgen dat ze allemaal aangekleed én op tijd aan het ontbijt zitten. En dan moet je nog de hele dag. R.E.S.P.E.C.T.

Mara heeft het fantastisch gehad, maar is al dagen moe van het avontuur. En dan was dit nog maar het vóórbereidende kamp.

Advertenties
 

3 Responses to “Mara op kamp”

  1. hilda Says:

    Dit zie ik in Nederland toch echt niet gebeuren. Cool dat ze het naar haar zin heeft gehad. Als ik denk aan een simpele ochtend hier met 2 kinderen…., moet niet denken aan een kamp van 40 stuks die allemaal moeten tandenpoetsen, eten, plassen, poepen, aankleden….., hou op, schei uit. Maar goed, de ouders zijn er niet bij dus waarschijnlijk gaat het allemaal dan ook een stuk soepeler, hahaha.
    Wat hebben ze allemaal gedaan dan op kamp?

  2. Etienne Says:

    Viel me op dat het in NL niet gedaan wordt.Meestal is de opvoeding van kinderen hier in Wallonie meer “beschermend” dan “outre Moerdijk”en worden de kinderen vlugger zelfstandig dan in zuiderlijke landen.Complimenten aan Mara en de leerkrachten.

  3. Kijkluis Says:

    Herkenbaar, toen mijn zoon voor de eerste keer vertrok moest ik toch ook een traantje wegpinken – maar ik zag ook wel dat hij meteen met zijn vriendjes bezig was en niet meer omkeek naar zijn vader (moeder was op haar werk).
    Ik dacht ook eens terug aan mijn eigen jeugd, ach toen dacht ik ook niet aan mijn ouders.
    Gevolg: ik heb nooit meer een traan moeten wegpinken; ook niet toen wat later de dochter voor de eerste keer wegging.

    En… inderdaad: respect voor de juffen. Die laten tenslotte ook hun kinderen enkele dagen achter en komen dan enkele dagen later weer thuis en de strijk, het wasgoed,… enz… ligt op hen te wachten.

    Misschien moeten de ouders dat ook eens tegen de juffen zeggen. De ouders pikken meestal snel hun kinderen op maar vergeten vaak de juffen te bedanken voor zoveel inzet.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s