Lisa in Luik

Emigreren naar België

Geef jij geld aan een dakloze? 9 maart 2009

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 9:56 pm
Tags: , , , , ,

Een student van mij klaagde er onlangs nog over: de vele daklozen die op straat om geld bedelen. Als hij tijdens de pauze even snel een Luikse wafel ging kopen, kwam hij er al twee tegen. Het is waar, ik ben nog nooit zo vaak om geld gevraagd als hier in Luik. Ik woon in het centrum en daar hangen ze allemaal rond. Eigenlijk wil ik niks geven, omdat ik niet geloof dat het geld opgaat aan een voedzame maaltijd oid, maar het wil nog wel eens op je schuldgevoel werken. En dan geef ik maar weer 50 cent. Ik geef de voorkeur aan mensen die er nog íets voor doen. Zo zit er voor de Hema vaak een vriendelijk uitziende man accordeon te spelen en hem geef ik zonder probleem. Maar zo’n slonzig uitziend type dat een zielig kind met vies gezicht en een snotneus in een kinderwagen vooruit duwt, weiger ik te geven.

Mijn ouders waren er van het weekend en het onderwerp ‘bedelaars’ kwam ter sprake. Mijn vader zei dat hij nooit iets gaf, omdat het de situatie in stand houdt. ‘Voor de oorlog was bedelen verboden! Bedelaars werden in werkkampen gestopt!’ aldus mijn pa (83 jaar oud alweer). Eigenlijk vind ik dit niet eens zo’n slecht plan, maar het is natuurlijk niet politiek correct om dat hardop te zeggen. Mijn vader trekt zich daar niks van aan. Die roept naar de verkoper van het daklozenkrantje in Den Haag: ‘Waarom zoek je geen baan?’

Nou heb je natuurlijk verschillende soorten bedelaars. De junks, die elke cent direct uitgeven aan een snuif/shot. De mensen met een psychiatrisch probleem, zoals schizofrenie, die niet kunnen of willen worden opgevangen. De ‘vrijwillig’ daklozen, die een bestaan op straat verkiezen boven een bestaan met een baan en een dak boven hun hoofd. Mensen die echt ontzettend veel pech hebben gehad en nu op straat rondzwerven. Hoe weet je wie wat voor soort dakloze is? Wie geef je wel, wie niet? Heeft mijn vader gelijk dat geld geven de situatie van bedelaars in stand houdt? Met andere woorden: wat is jullie mening???

Advertenties
 

6 Responses to “Geef jij geld aan een dakloze?”

  1. Oeps, nou ik ben nooit zo goed in een keiharde mening ergens over hebben. Inderdaad zie ik het allemaal niet zo zwart/wit en denk ik dat de redenen van dakloosheid erg verschillend zijn…. Dat slonzig uitziend type met zielig kind is misschien wel wat minder begaafd…. en heeft misschien juist wel wat meer steun nodig….maar is inderdaad minder benaderbaar. Bij mij bij de AH staat een man met daklozenkrant die er werkelijk keurig en zelfs intelligent uitziet….. gek genoeg ben ik dan eerder geneigd hem iets te geven…. een mens zit raar in elkaar. Misschien moeten we, zoals je pa, inderdaad de persoon eens zelf aanspreken. Maar dan wel op een nette manier en dan eens zijn verhaal aanhoren… en dan beslissen wie mijn eurootje krijgt?

  2. N Says:

    Ik geef hier in Brussel al jaar en dag een centje aan een heel oude man die elke dag, in weer en wind, viool zit te spelen. Waarschijnlijk uit medelijden en om mijn eigen geweten te sussen…Verder geef ik eigenlijk nooit iets aan bedelaars, gewoon omdat ik ook zo moeilijk vind: wie wel, wie niet…

  3. luc Says:

    ik heb mij laten vertellen, (weet dus niet of dit waar is) dat het bedelaars gedogingsbeleid van Liége, zou voortkomten uit oudere (?) socialistische waarden, waarin het bedelen een “recht” zou zijn (???) van aantoonbaar, minder bedeelden ?

    zelf vind ik het bloed irritant en weet ik zeker dat al mijn gasten, bang zijn voor de bedelaars, met name die op de plc st lambert en plc cathédrale. ook is het al verschillende malen voorgekomen dat gasten, welke de parking onder de plc. st L. uitkwamen, onmiddelijk rechts omkeert gingen en Liége niet eens hebben bezocht.

    ik vind de bedelaars van Liége dan ook de pest voor de ontwikkeling van tourisme.

    het valt mij op dat veel Liégois, hun vaste eigen bedelaars hebben waaraan zij geven als ze op de terrassen zitten. In de loop der jaren is tussen hen en “hun” privé bedelaars een soort verstandhouding ontstaan van leven en laten leven, iets waar wij nog wel wat van kunnen leren. ook heb ik reeds diverse maken meegemaakt dat “gewoon” kantoorpersoneel wat lunchte, een bedelaar een bordje pasta aanbood met “un petit vin”. werkelijk toch wel klasse, jammer dat ik zelf niet zo ben.

    ik denk dat de Liégois zo iets zullen hebben als: ” blijf met je poten van ONZE bedelaars af” !! (-:

    ik deel je papa’s mening ten dele: ” wellicht is het een goed idéé indien de academie’s opleidingen gaan verzorgen tot kwalitatief, hoogwaardig, straatartiest.” Alleen, stempelende, bedelaars zouden dan een omscholing kunnen krijgen tot stads ambiance makers. Misschien goed voor hun ego en zeker goed voor het toerisme !?!?”

  4. lisainluik Says:

    Ik denk niet dat je bang hoeft te zijn voor die bedelaars!!!
    Maar ik vind het inderdaad ook irritant, ik kan nooit ergens naartoe zonder dat er iemand om geld bedelt. En wat je zegt, ik denk niet dat het het toerisme goed doet. Maar Luik is nou eenmaal een ‘socialistisch paradijs’.

    Wel een grappig idee, de bedelaars omscholen tot straatartiest. Staan de straten vol met jongleurs, goochelaars, muzikanten… 🙂 Gezellige boel!

  5. dstarz Says:

    Ik geef regelmatig. Ik leef hier in een land met volop luxe problemen naar mijn mening, dus waarom niet eens wat geven aan iemand die wat minder heeft. (GENT)

  6. Rebel Says:

    Ik zie hier in onze brabantse stad ook altijd een vrouwtje zitten bij de Albert Heijn. Zij verkoopt de straatkrant, en zit OOK in de sneeuw geduldig te wachten op de verkoop van een exemplaar. Ze is gekleed in een niet al te warme jas, lange rok, en draagt een hoofddoek. Laatst had ik heerlijke bolussen gekocht, en kwam weer voorbij de dame in kwestie. Ik dacht, die krant heb ik vorige week al gekocht, hoe kan ik haar blij maken met iets anders dan de 1,25 die zij mag houden van de 2,50 die het krantje opbrengt? Zonder aarzeling heb ik een bolus uit mijn tas gehaald, en aan haar gegeven. Een zacht dank je wel was haar reactie. Ik ging met een fijner gevoel naar huis dan waarmee ik vertrok naar de supermarkt.
    Misschien is dat ook een idee, de daklozen af en toe verwennen met een gezonde of lekkere hap. Je weet immers dat die hap niet kan worden ingeruild voor een blik bier of een bolletje heroine. Toch?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s