De decembermaand 20 december 2008

 

 

 

 

 

 

 

 

 

December is nog niet om, maar ‘t schiet al aardig op. Met mijn mobiele telefoon heb ik wat in ‘t rond geklikt en een sfeerbeeldje gecreëerd van December In Luik. Linksboven de studenten, die elk jaar voor Sinterklaas in aftandse (oorspronkelijk) witte labo-jassen om geld gaan bedelen (vorig jaar heb ik daar over uitgeweid). Rechtsboven zie je die goeie ouwe Luikse Sinterklaas met z’n enige Piet. De rest heb ik gisteren op de kerstmarkt gemaakt. Daar kun je natuurlijk terecht om een wijntje te drinken en een pain au saucisson te eten. Maar er zijn ook allerlei prullen te koop. Jupiler-kaarsen, kerstboomversiering (verkocht door echte nonnen uit een echt klooster), Tchantchès-poppen en (zie rechtsonder) handgemaakte kaarsen die niet direct mijn smaak zijn… (de verkoper vertelde mij dat hij ze met de hand heeft gemaakt, samen met zijn broer en dat je nergens in Nederland zulke mooie kaarsen vindt : ))

En dat jochie? Geen idee wie dat is. Hij sprong voor mij toen hij zag dat ik een foto wilde maken. Toen ik zei dat hij met z’n hoofd op internet zou komen, vond hij dat júist leuk, ging poseren en eiste dat ik onmiddellijk mijn webadres opschreef. Dus, zwaai allemaal even naar hem.

Die kleine dingen 18 december 2008

Er zijn veel praktische dingen die het leven aangenamer maken. Denk aan wc-papier, de wasmachine en deurknoppen. Daar sta ik alleen nooit zo bij stil. Maar er zijn dingen waar ik gebruik van maak en dan nog altijd denk: goh, wat een geweldige uitvinding is dit!

1. Oordoppen. Een snurkende echtgenoot, muziek bij de buren: oordoppen in en er volgt een zalige stilte.

2. De Ikea-appelsnijder. In één beweging verwijder je het klokhuis en heb je acht prachtige partjes.

3. De elektrische deken. Ooit goedkoop op de kop getikt toen ik nog bij Sanoma Uitgevers werkte, op de redactie van Story of all places. Zalig. Ik stap ‘s winters zo in een warm bed (en dat is erg fijn, als je in zo’n oud, tochtig huis woont als wij. Als je bij ons in de slaapkamer door de kieren van de houten vloer kijkt, zie je de opslagruimte van de winkel onder ons)

4. De klamboe. In de zomer mogen muggen zoemen wat ze willen, mij krijgen ze niet te pakken.

5. De fopspeen. Mijn kinderen gebruiken ‘m niet meer, maar wat wás ik altijd blij als die speen in een mondje duwde en ‘t was stil.

Mooiste kerstliedje 16 december 2008

Om in de kerststemming te komen, hier het lied ‘Walking in the air’ door Peter Auty, te horen in de tekenfilm ‘The Snowman’ uit 1982 (ken je ‘m niet, klik HIER). Blijft prachtig.

 

Evy nr. 2 14 december 2008

Nou, nog eentje dan. Dan staan Evy en Mara weer gelijk en hoeft oma niet bang te zijn dat er eentje achtergesteld is ; ) Dit is een tekening van Evy en stelt een paardje van haar verzameling ‘Littlest Pet Shop’ (ouders van jonge meisjes weten precies waar ik het over heb) voor. 1: het paardje. 2: het paardje springt door de hoepel. 3: het paardje is weer terug bij af.

De wereld door de ogen van Evy

Mijn moeder (een zeer trouwe bloglezeres) belde net om me te feliciteren met m’n verjaardag en had meteen een verzoekje voor m’n blog. Een tekening van Evy, omdat ik nu al 2x Mara heb geplaatst. Bij deze, mams! (wanneer-ie precies gemaakt is, weet ik niet meer…)

 

Een kat 13 december 2008

Mara is zich aan het ontwikkelen. Van poppetjes gaan we nu over op katten! Vandaag gemaakt.

Studentenhumor

Mijn studenten kunnen heel grappig zijn. Niet expres, maar door de fouten die ze maken. Ik heb een studente die nog altijd moeite heeft met ‘hebben’ en ‘zijn’. ‘Bent u een hond?’ vroeg ik een keer. ‘Ja! Ik ben een hond!’, antwoordde ze. En op mijn vraag ‘Heeft u een man?’ (die ze inderdaad heeft) riep ze overtuigd: ‘Nee, ik heb een vrouw!’
Van de week gaf ik les aan mevrouw H., een ontzettend enthousiaste studente. Haar Nederlands is al best aardig en ze leest graag thuis een Nederlands artikel om daar vervolgens in de les over te vertellen. ‘En volgende keer neem ik een tekst mee over mosselen!’ zei ze. Ze bedoelde moslims… Wat ik heel leuk vond was dat ze van de week tijdens de les zei: ‘Oooh Lisa, ik hou van jou! Je bent zo grappig!’ Dat maakt een winterdipje weer iets minder erg.
Laatst liet ik een mannelijke student zijn nieuwe woordenschat van die dag gebruiken om zinnen te maken. We hadden net kledingstukken behandeld en woorden als ‘aankleden’ en ‘uitkleden’. Zijn eerste zin: ‘Als ik televisie kijk, trek ik vaak mijn broek uit.’ Vervolgens werd hij rood als een tomaat en moest zelf erg lachen : )
En als klapperrrr op de vuurpijl; ik vroeg een studente met een zeer beperkte woordenschat: ‘Ben ik een serveerster?’ Waarop zij antwoordde: ‘Nee, u bent niets.’