Lisa in Luik

Emigreren naar België

Creatief met kralen 5 maart 2008

Filed under: Lisa's leven in Luik! — misssmokygaatstoppen @ 10:50 pm
Tags: , , , , ,

Vanmiddag ben ik uren met strijkkralen in de weer geweest. De niet-moeders onder jullie zullen geen idee hebben waar ik het over heb, want ik had een paar jaar geleden ook nog nooit van die dingen gehoord. Strijkkralen zijn gekleurde plastic kraaltjes die je op een ‘mal’ legt. Als je klaar bent, strijk je je creatie waardoor de kralen een beetje smelten en aan elkaar gaan plakken. Vervolgens heb je een totaal nutteloos ding, maar ben je wél ontzettend crea bezig geweest.
Evy, Mara en ik zaten dus alledrie in opperste concentratie creatief te zijn, toen Mara ineens begon te brullen. Bleek dat ze een strijkkraal in haar rechterneusgat had gepropt. En dat deed pijn! Ik had direct visioenen van dokters en ziekenhuizen. Het kraaltje (het was een paarse, dit detail deelde Evy ’s avonds met haar vader) zat goed vast. Gelukkig kwam ik op het briljante idee om Mara heel hard haar neus te laten snuiten. Na een keer of tien plopte het paarse geval eruit. Daarna konden we opgelucht verder pielen.
En: Mara heeft vandaag haar allereerste échte tekening gemaakt! Een zogenaamde ‘kopvoeter’: een (bijna) rond hoofd met twee ogen, een neus en een mond, met daaronder twee lange strepen (de benen) en aan de benen twee lange horizontale strepen (de armen). Zo zoet, ik was helemaal trots! Ik had de tekening willen scannen of fotograferen, maar we hebben geen scanner en ons fototoestel is kapot. Aan dat laatste wordt gewerkt, mijn lieve mama heeft aangeboden een nieuw toestel voor me te betalen: dankjewel mam!

Advertenties
 

7 Responses to “Creatief met kralen”

  1. Hilda Says:

    Hahaha, klinkt lekker bekend. Isa kreeg die dingen ook voor haar verjaardag, ik had geen idee wat je er mee moest. Toen hoorde ik later een ‘ervaren’ moeder vertellen dat ze aan het strijkkralen waren geweest: klonk mij vreemd in de ogen maar toen ze het ging uitleggen wist ik gelukkig wat we met dat ene cadeau moesten doen. Voorlopig laat ik t lekker op zolder liggen……., slechte moeder he 😉 Ik zie die dingen al bij Sepp in zijn neus verdwijnen. Hoe krijgen ze het voor elkaar! Overigens grappig dat al (of in ieder geval veel) kinderen hetzelfde teken-patroon hebben. Isa tekent de laatste tijd ook allemaal van diezelfde poppetjes, overduidelijk dat wij dat allemaal zijn, hihi.
    Knutsel ze, xx

  2. Hilda Says:

    oeps, iets te snel getikt….oren bedoel ik uiteraard, niet ogen….

  3. Kijkluis Says:

    Misschien kan je ma het fototoestel meegeven met de Waalse premier Demotte die nu in Nederland is bij Balkenende.

  4. lisainluik Says:

    @ Hilda, kom zeg, haal die dingen van zolder! Lekker fröbelen ; )
    @ Kijkluis, da’s helemaal geen slecht idee, scheelt weer verzendkosten : )

  5. lisainluik Says:

    O ja Hilda, inderdaad volgen alle kinderen hetzelfde schema wat betreft tekenen. Ik las dit op internet, is wel leuk om te lezen:

    Kopvoeter
    Het kind leert het begrip “omsluiten”. Een ronde of vierkante vorm is het hoofd en daarin teken je dingen die je het meest gebruikt, de ogen en de mond. Later ook een neus. De romp wordt niet getekend en de benen worden als een lijn of meerdere kraslijnen direct onder het hoofd getekend.
    Een kopvoeter is één van de eerste echte tekeningen. Dit komt omdat het hoofd met al die mooie dingen die eraan en erin zitten het belangrijkste is in het contact met de wereld rond het kind.

    Aardig is de conclusie dat kinderen die in deze fase (en jonger) tekenen zo ook een mens echt zien. Dus: een hoofd met ogen en een mond en eronder zit ook nog wat: een paar strepen zijn de benen. Kinderen letten niet op de romp. Het maakt niet uit of je dik of dun bent, wat je aan hebt. Kinderen letten op de blik in je ogen en je pratende mond en het geluid wat daar uitkomt.

    Algemeen:
    De grote fout die bijna alle ouders, leerkrachten en schrijvers van tekenmethoden maken is het veel te snel voordoen hoe het moet. Laat een kind gele blaadjes aan de boom tekenen en de lucht rood kleuren. In het echt zijn blaadjes vaak geel en de rode avondlucht haalt het romantische in ons naar boven, maar als je dochtertje de lucht in een tekening moet kleuren krijgt ze een blauw potlood in haar hand gedrukt. Sterker nog als ze zelf de lucht rood begint te kleuren krijgt ze te horen dat dat niet hoort; “De lucht moet blauw hoor!” Heel fijn voor alle mensen die dit doen dat hun linker hersencelletjes zo fantastisch werken, maar ze verzieken de ontwikkeling van de rechterhersenhelft van deze kinderen.

  6. Ik had als kind eens een kraaltje om mijn voortand weten te schuiven. Mijn moeder liet vol trots aan alle buren zien dat haar kind een roze tandje had! Zo apart!

  7. lisainluik Says:

    Heel apart! Bijna net zo leuk als een briljantje ; )
    Ik had het als kind niet zo op kraaltjes. Ik heb zelf eens een krijtje in mijn neus gestopt en toen moesten we dus wél naar het ziekenhuis. Zelf weet ik hier niks meer van, mijn moeder kan het zich daarentegen goed herinneren, haha.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s