Lisa in Luik

Kerst zit erop. Het waren gezellige dagen. 24 december met de Belgische familie bij ons thuis, de dag erna zijn wij met z’n vieren naar Den Haag gescheurd om kerst te vieren bij mijn ouders. Mét broer Bob, schoonzus Ellen en neefjes Tim en Max. Beide avonden te veel gegeten (het echte kerstgevoel) en het cadeau-dobbelspel gespeeld (wie dit niet kent: iedereen koopt een paar cadeautjes. Je gooit alles op een hoop en gaat erom dobbelen. Cadeaus moeten worden geruild, afgepakt enzovoort, altijd lachen). Ik ben nu o.a. drie theedoeken, een wonderspons, soepkommen, bloemenraamstickers en een sleutelhanger van Barbabob (had ik zelf gekocht) rijker. O ja, ik vergeet de paars/zwarte string met kantjes die ik zelf voor een euro hier in de straat had gekocht. Gelukkig pas ik ‘m niet.

De eerste nacht sliepen Evy en Mara bij mijn ouders, de tweede nacht kwamen ze samen met Ben en mij bij mijn broer slapen, wat wat natuurlijk kicken was, want: spelen tot je erbij neervalt. Evy en Mara sliepen bij Max op de kamer. Het was al een uur of tien, maar we hoorden boven steeds geschuifel en gemurmel. Bleek dat Mara - de jongste van het stel - haar mond niet wilde houden. Zelfs Evy werd er wanhopig van, want die was wél moe. Na een paar ferme dreigingen (Mara, als je niet nú gaat slapen, lig je in je eentje op de gang!) werd het eindelijk stil.

Mijn broer is een kerstkindje. Zijn verjaardag valt op Tweede Kerstdag en dit jaar werd hij 46. Hij wil hier liever niet aan herinnerd worden, dus bij deze. Ik ben en blijf het irritante kleine zusje ; )

Toch jammer, de teloorgang van de papieren kerstkaart. Jeweetwel, zo’n kaart die je in je brievenbus vindt, niet in je inbox. Vroeger, lang lang geleden toen ik als klein meisje nog bij mijn ouders woonde, was ik verantwoordelijk voor het ophangen van de ontvangen kaarten. Dat waren er zeker rond de honderd. Het was een hele uitdaging om die zo mooi mogelijk aan het tussen de schuifdeuren gespannen touw te hangen. Met paperclips. Maar het resultaat mocht er wezen! Dat waren nog eens tijden.
Nu krijg ik steeds vaker een e-card. Wat moet je daar nou eigenlijk mee? Je kunt ‘m niet neerzetten/ophangen. Een printer heb ik niet, maar ook al hád ik die, dan was ‘t natuurlijk niks. Van dat dunne papier, da’s niet echt. En het allerergste: een kerst/nieuwjaarswens via sms. Dat zou werkelijk verboden moeten worden.

De kerstvakantie is begonnen en de kerststress gaat beginnen. Vanmiddag moeten we naar de supermarkt om van alles in te slaan en ik verwacht dat heel Luik dat met ons doet. Maandag komt de Belgische familie bij ons. Gelukkig hebben we Bens zus Rebecca : ) Zij is altijd zéér georganiseerd. We vierden een keer Pasen met z’n allen, twee dagen lang, en vooraf kregen we allemaal via de mail een Excel-sheet met tijden, wat en hoe en wie en waar. Deze keer geen Excel-sheet, alleen een mail met punt 1, 2, 3 en 4.

Nouja, wat kan er misgaan? De boom staat mooi opgetuigd, de spuitsneeuw zit heerlijk burgerlijk op de ramen en de gourmetstellen hoef je alleen maar aan te zetten (ja, we gaan gourmetten! Raclette heet dat hier. Da’s in België geaccepteerd door alle lagen van de bevolking ; )) Dat wordt gezelligheid ten top!

Ho ho ho, Merry X-mas everybody!      

Drie maanden geleden vroeg mijn schoonzus Rebecca al ‘wat we gingen doen met de kerst’. Maar nu is er echt geen ontsnappen meer aan, Kerstmis staat voor de deur. Letterlijk! Elke dag als ik naar buiten ga, sta ik bijna meteen op de kerstmarkt. Ik quote even van internet, wel zo makkelijk: “Het kerstdorp van Luik is één van de grootste kerstmarkten van het land en wordt midden in het centrum van de stad gehouden aan het Place Saint-Lambert. 120 houten chalets, versiering, kruidige geuren, glühwein, cadeautjes en optredens van koorgezelschappen en folkloristische groepen. Er wordt veel ambachtelijk werk verkocht zowel lekkernijen als originele cadeaus. De kerstmarkt is een begrip in de omgeving. Gedurende dezelfde periode ligt er ook een ijsbaan bij de kathedraal.”
Ze vergeten het reuzenrad te noemen en de kindertreindraaimolen (beetje combi van beide). Vandaag slenterden de kinderen en ik nog over de markt. Het is dus vooral veel eten en drinken en een heleboel vreselijke kitsch-troep die je kunt kopen (ik zag bijvoorbeeld de meest afgrijselijke handgemaakte druipkaarsen). Maar ‘t is wél gezellig en als Hollander kan je dat natuurlijk weer zeer waarderen ; )
Bij de Hema nog een paar sjablonen gekocht en spuitsneeuw, dus ook thuis kunnen we alvast in de stemming komen. Van ‘t weekend komt de boom. Laat de kerst maar komen.