Sneaky Vlamingen en rommelig Luik 1 november 2009

Een tijd geleden had ik foto’s geplaatst van mijn straat, omdat het zo’n zooitje is. Trouwe lezers weten dat ik uiteindelijk ben uitgenodigd om met de wethouder, echevin Schroyen, te komen praten. Onlangs kreeg ik een reactie op een oud blogstuk van mij. Jan uit Luik schreef: 

“He he zo erg is het allemaal niet hier in Luik…
En als het zoveel beter is in Holland waarom blijf je er dan niet?”

Dit is dus in de categorie: als je het hier niet bevalt, rot dan op naar je eigen land. Die reactie heb ik al eerder gekregen. Mijn computer herkende de persoon die deze reactie had geplaatst en dat was niét ene Jan, maar een Vlaamse mevrouw die ik wel eens heb ontmoet. Nou heb ik wel eens over het vooroordeel gehoord dat Vlamingen sneaky kunnen zijn; nou, dit is wel een goed voorbeeld (voordat ik alle Vlamingen op m’n dak krijg: ik ken best een paar leuke Vlamingen hoor!)

Ik ben vandaag even mijn straat ingelopen om wat foto’s te maken, omdat het nog steeds een zooitje is. Ik vind het vervelend; elke keer als ik de deur uitstap, sta ik andermans op straat gesmeten rommel (of natuurlijk achtergelaten hondendrollen). Hier een paar fotootjes om ‘Jan’ te laten zien dat het heus NIET meevalt. Althans niet bij mij in de straat. Ik weet dat Luik hard zijn best doet als het om toeristen gaat. De trots van Luik, het Curtius-museum, ligt hier vlakbij en daar is het smet-te-loos. Schoonmaakkarretjes rijden de hele dag af en aan, om de straat ervoor netjes te houden en het pleintje met de kerk ook. Deze lokatie eindigt nou eenmaal op vele foto’s. Een halve kilometer verderop, bij mij in de straat dus, is het een eeuwige chaos. Kijk maar ‘Jan’!

Echevin Schroyen, mag ik nog even uw aandacht? 2 maart 2009

Ik heb laatst weer een mailtje gestuurd naar wethouder Schroyen en zijn assistent. Want als ik de kinderen met de bus naar school breng, is dit wat ik tegenkom in de straat van de school. En daar word ik écht niet blij van. Daar loop je dan, fris en schoon gedoucht, de dag moet nog beginnen.
Ik begrijp het echt niet. Zijn er nou zo veel Luikenaren zo onverschillig? Dom? Asociaal? Vies? Wie ‘t weet, mag ‘t me laten weten. Beste echevin Schroyen, help!

Alle drollen verzamelen!

Ja joh, zet daar maar neer.

Oké, ‘t ligt níet op de stoep.

Zo’n beetje langs de kant, dat kan best.

Even tussen het huis en de auto door, maar pas op dat je niet uitglijdt.

Te laat, iemand was al in de drol gestapt. Ik heb er maar weer een vlaggetje in gezet.

Volle bak.

Help 29 januari 2009

Zoals iedereen wel weet die mijn blog regelmatig leest, is de hondenpoep en de rotzooi op straat mijn grootste ergernis hier in Luik. Ik heb hierover al een gesprek gehad met de wethouder van de ‘propreté’, de heer Schroyen. Vandaag heb ik nog een ’meet & greet’ gehad met een zachte, lichtbruine hondendrol. Ik stond er recht in en kon thuis mijn profielzool fijn in de badkuip schoonmaken met een tandenborstel (die ik hierna uiteraard heb weggegooid). De buurt van onze toekomstige huis staat in een wijk die niet bepaald bekend staat als netjes. Vandaag reed ik met een moeder van school mee om de kinderen op te halen. Zij woont in dezelfde straat als waar wij gáán wonen en babbelde voluit over de smerige buurt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik steeds meer twijfel aan mijn besluit om in St. Leonard te gaan wonen. En dat is een probleem. We zijn midden in het proces om ons huis op te bouwen en ik zit in gedachten al in een andere (fijn opgeruimde) buurt. Wat te doen??? Moet ik niet zo zeuren? Moet ik óók die Waalse mentaliteit ‘on s’en fou’ (vertaling ‘wat kan ‘t schelen’) ontwikkelen? Kan ik dat? Wil ik dat? Of moet ik mij inzetten om de buurt schoon te krijgen? (wat mij niet door iedereen in dank wordt afgenomen, gezien de reactie van bijvoorbeeld André in Le Viff). Ik kijk er niet naar uit om ergens te wonen waar ik mij elke dag groen en geel erger zodra ik de deur uitga.

Op dit moment ben ik een fervent lezer van de boeken van Bill Bryson. Een Amerikaanse auteur die zo ontzettend grappig schrijft, dat ik vaak hardop moet lachen. Hij woont in Engeland en schrijft niet alleen geweldige boeken, hij is een campagne in Engeland begonnen omdat hij zich zo stoort aan straatvuil (voor artikel en interview, klik HIER). Moet ik in zijn voetsporen treden en een project o.i.d. opzetten voor mijn toekomstige wijk?

Help. Ik weet het niet meer.

Op het stadhuis 29 november 2008

Gisteren heb ik de hand geschud van de burgemeester van Luik. Ik was namelijk door wethouder Schroyen uitgenodigd op het stadhuis, om daar de prijsuitreiking bij te wonen van ‘Wie heeft het beste idee om Luik schoon, fijn en gezellig te maken’ (vrije vertaling van mijn kant). Om vijf uur zou het festijn beginnen; ik was aan de late kant en verwachtte een volle zaal binnen te stappen, maar toen ik de ruimte in liep (een enorme ontvangsthal met hoog, bewerkt plafond), stond er slechts een handjevol mensen. De wethouder herkende mij nog, zo ook zijn medewerker.
Toen alle prijswinnaars er waren, begon de wethouder zijn praatje. Hij bedankte ons voor onze komst en herhaalde zijn woorden voor mij in het Nederlands, wat ik wel kon waarderen. Vervolgens praatte hij over Luik, mensen die het verschil maken, blablabla, ik heb helaas niet alles begrepen (ik moet écht aan mijn Frans werken). Ik voelde me een beetje ongemakkelijk. Het was duidelijk dat ze veel meer mensen hadden verwacht en niet alleen de prijswinnaars, tien medewerkers van het stadhuis en Lisa. Toen was het moment van de uitreiking. De winnaars liepen naar voren (de grote, lege zaal door) en kregen van de assistent van de wethouder (die voor deze gelegenheid zijn jas niet eens had uitgetrokken) een prijs. Wat de winnaar van de eerste prijs had bedacht, heb ik óók niet helemaal begrepen. Iets met kinderen en ecologie.

Deze wedstrijd is een goed idee, maar er is blijkbaar meer voor nodig om hier veel mensen enthousiast voor te maken… En misschien kan de assistent de volgende keer even zijn jas uittrekken.

Bij de wethouder op de thee 23 september 2008

Vanochtend had ik de kinderen naar school gebracht en daarna was ik naar de supermarkt gegaan (so far mijn Sex & The City-leven). Ik stond in de rij toen mijn mobiel afging; het was de secretaresse van de ‘echevin’ André Schroyen, oftewel de wethouder (of zoals de Vlaming zegt: schepen, maar da’s een raar woord ; )) Of ik de beste man live wilde spreken. Maar natuurlijk! Eén oktober heb ik een afspraak om te praten over de viezigheid in St. Leonard. Iemand nog tips?

Antwoord van de Burgemeester 12 september 2008

Vandaag lag er een brief in de bus. Ik heb ‘m even gescand. De boodschap is dat de boodschap is overgekomen en dat de situatie is voorgelegd aan de wethouder die hierover gaat: André Schroyen. De burgemeester heeft er nog ‘bedankt en gefeliciteerd’ met de hand bij geschreven. Dat vind ik leuk! Goed, dit is stap 1. Nu kijken of er daadwerkelijk iets gaat veranderen… Wethouder Schroyen, veel succes!

ps Bij nader inzien begrijp ik niet goed wat de burgemeester wil zeggen met ‘Merci et felicitations!’…. Ik dacht eerst zoiets van: bedankt dat je ons hierop wijst! Gefeliciteerd met het feit dat we je zo snel beantwoorden! Je bent een voorbeeldburger! ; )
Maar……. wat bedoelt burgemeester Demeyer nou eigenlijk? Anybody?