Kopje koffie 16 februari 2009

Niet alleen voor de stad Luik zet ik mij in als ‘activiste’ , ook op mijn werk ben ik bezig voor het goede doel. Namelijk: Gratis Koffie! Ik ben vijf à zes dagen per week aan ‘t werk bij Berlitz en moet altijd zelf mijn koffie betalen à 60 cent per kopje. Drie kopjes per dag is 1,80. Per week 9 euro. Per maand rond de 40 euro! Dit geldt ook voor mijn collega-leraren en -leraressen. De docenten die er al een tijd werken, hadden het het onderwerp ‘gratis koffie’ al opgegeven, maar ik ben ‘jong bloed’ en dus begon ik een handtekeningenactie met de titel ’We would LOVE a free cup of coffee when we come to work!’. Binnen een paar dagen had iedereen getekend en vandaag kreeg ik te horen dat de directrice om was, zo vertelde de secretaresse mij. Maar, er is één maar. Wij - 23 leraren en leraressen – krijgen per maand 65 muntjes voor de koffiemachine. Per persoon? Per week? Nee, met z’n allen per maand!!! Dat betekent twee à drie gratis kopjes koffie per persoon per maand. 

Daar komt nog een probleem bij. Niet iedereen werkt evenveel. Ik ben er elke dag, sommige collega’s geven vaak les buiten de deur, een paar freelancers komen maar twee keer per week. Dus moet er een verdeelsysteem komen. Wat voor criteria moeten we aanhouden? Hoe meer uur je werkt, hoe meer muntjes je krijgt? Hoe lastiger de leerling, hoe meer recht op een muntje? Mensen die slecht slapen, meer recht op een muntje? Hoe ouder en wijzer je bent, meer recht op een muntje?

Misschien maar een handtekeningenactie beginnen tegen dit besluit…

Vuurdoop: morgen 24 april 2008

Het zit erop! Mijn training van acht dagen bij Berlitz. Vandaag was de laatste dag formation in Brussel. Maar nu begint het pas echt. Morgen moet ik mijn allereerste echte les geven hier in Luik, een les van twee uur! Argh! De Berlitz-methode is erg intensief en van leraren wordt verwacht dat ze zich precies houden aan de methode, kunnen improviseren, creatief zijn en natuurlijk ten alle tijden de lessen in de target language doen, in mijn geval Nederlands. Ik ben al druk bezig met voorbereidingen, want je wilt natuurlijk niet met je mond vol tanden zitten tijdens zo’n les. De vaart moet erin blijven. Omdat het morgen mijn eerste keer is, zal er nog iemand van Berlitz bij zitten om te kijken of ik het goed doe (al zullen ze niet ingrijpen en je gewoon laten aanmodderen mocht het fout gaan). Zo niet, dan krijg ik nog begeleiding. Ik ben dus best wel een beetje nerveus. Maar dat was iedereen in mijn groep van de training. Wordt vervolgd!

Halverwege 19 april 2008

Inmiddels ben ik op de helft van mijn formation en ik heb het erg naar mijn zin. Mijn medestudenten en ik krijgen ontzettend veel informatie te verwerken en dat is soms wat vermoeiend, maar een groot deel van de tijd zijn we actief bezig, dus dat is fijn. En ik heb veel lol met mijn internationale groepje. Ik vind het altijd ontzettend leuk om de (achtergrond)verhalen te horen van al die mensen. Wie ben jij? Waarom ben jij in België? Waarom wil je lesgeven? Er zit een jong meisje bij, begin twintig, uit Ierland. Zij heeft net twee jaar lang door Azië gereisd waarvan een half jaar door India. Daar werd ze op straat aangesproken door iemand uit de filmindustrie en een week later stond ze te dansen in een Bollywoodfilm. Geweldig toch! Dan is er nog een Amerikaanse man wiens broer acteur is en rolletjes heeft gehad in bekende Hollywood-producties. Zo ben ik er deze week achtergekomen dat Will Smith eigenlijk homo is. Kijk, dat soort verhalen!
Maar, ik zit daar natuurlijk om een goede juf te worden. En het voelt heerlijk om met iets nieuws bezig te zijn. Ik ben zó blij dat ik niet meer achter een bureau hoef te werken op een redactie. Daar heb ik het ook enorm naar mijn zin gehad, maar ik voel aan alles dat ik toe ben aan iets nieuws. En dit lijkt me helemaal leuk! Toch bezig zijn met taal, míjn taal, op een actieve manier. Omdat je bij de Berlitz-methode alleen maar les mag geven in je eigen taal en 0,0 mag zeggen in een andere taal om even snel iets uit te leggen, komt er veel neer op je creativiteit. De eerste paar keren zal het nog wel even wennen zijn, maar het belangrijkste is: ik heb er heel veel zin in.

Lisa in Brussel 15 april 2008

Vandaag ben ik niet in Luik, maar in Brussel. Ik heb mijn eerste trainingsdag voor mijn nieuwe baan als lerares Nederlands bij Berlitz achter de rug. Vanochtend was ik al om 7 uur de deur uit om om 9 uur ter plekke te zijn. Het was een intensieve dag, maar erg leuk en interessant. Hoe geef je les volgens de Berlitz-methode? Onze cursusleidster is een klein, maar reuze pittig meiske vol energie. De groep cursisten is heel gemengd: een paar Vlamingen, een Duitse, een Française, een Amerikaan, een Ierse, een Engelse dame en ik. Voor bijna iedereen is lesgeven een heel nieuwe ervaring, dus dat levert bij lespogingen voor de groep grappige situaties op.
Ik blijf vanavond bij mijn schoonzus Rebecca in Brussel slapen. Scheelt een hoop reistijd (en reiskosten; ik ben en blijf een Hollander ; )). Ik ga me zo storten op mijn huiswerk! Morgen moet ik een ‘les’ geven aan mijn mede-cursisten volgens het stappenplan dat we vandaag hebben geleerd. Nog zeven dagen les en ik mag voor ‘t echie.

‘Kunt u mij zeggen waar het station is?’ 11 maart 2008

‘Natuurlijk. U gaat hier rechtdoor en aan het einde van de straat rechtsaf.’
‘Dank u wel.’
‘Geen dank.’

Jawel, ik heb werk! Vandaag heb ik een gesprek gehad bij de talenschool Berlitz en ik kan Nederlandse les gaan geven. Eerst zal ik een week training krijgen in Brussel en daarna mag ik ‘voor het echie’. Wanneer die training is, weet ik nog niet. Maar binnenkort ben ik juf Lisa.