Lisa in Luik

Wordt er in Nederland net zo veel gebarbecued als in Wallonië? Ik vraag het me af. Bij elke (feestelijke) gelegenheid wordt de bbq uit de kast getrokken. Vorige week bij het eindejaarsfeest bij Evy en Mara op school: barbecue! Gistermiddag bij het eindejaarsfeest van Evy’s sportclub: barbecue! Laatst bij een ’spectacle’ van de peuter- en kleuterklassen op school: barbecue! Gisteravond had ik een avondje met wat mensen die ik bij mijn opleiding voor Berlitz heb ontmoet en jawel: barbecue! En vanmiddag was er een feest in St. Leonard, de wijk waar wij over een tijdje gaan wonen. Natuurlijk kon daar de barbecue niet ontbreken. Ik moet dan altijd denken aan iemand die ik ooit heb geïnterviewd, een man werkzaam voor een redelijk extreme dierenrechtenorganisatie en overtuigd veganist (niet te verwarren met een vegetariër). Ik vroeg wat hij deed als hij door vrienden werd uitgenodigd voor een barbecue. Zijn antwoord? Hij ging niet, dat was volgens hem ‘een crematie’.

Vanmiddag heb ik gewerkt tot half vier, waarna ik de kids uit school wilde halen. Met de bus. En daar zat ik dan te wachten, bij de halte van Pont d’Avroy. Niks geen bus. Blijkt er een staking te zijn, omdat een buschauffeur in Charleroi een agressieve passagier lens heeft geschopt en daarvoor nu berecht wordt. De rest van Belgisch buschauffeurland is het daarmee niet eens en dus wordt het werk neergelegd.

Het is een drukke staakweek. Begin van de week waren het de treinen. Gisteren zag ik een stoet schoonmakers voorbij komen met spandoeken en fluitjes. En vandaag dus de bussen. Evy en Mara moeten nu tot 6 uur wachten totdat papa ze van school komt halen. Wie zullen er volgende week staken?

Een paar slome dagen achter de rug. De kinderen (vooral Evy) waren ziek sinds afgelopen weekend. Mara had bij een logeerpartij bij tante Rebecca overgegeven en niet zo’n beetje ook; ze stond op het moment van ‘aanvang’ boven aan de trap met als gevolg dat elke trede onder zat plús de muur. Evy heeft de hele week lopen kwakkelen met buikkrampen, diarree en overgeven. En vandaag heb ik de eer! Ik ben al váák naar de wc geweest, maar ik zal jullie de details besparen.

Weinig nieuws dus. Hoewel, België heeft een regering! Ongelooflijk maar waar! Al schijnen maar weinig Belgen er vertrouwen in te hebben (en terecht). In Nederland wacht men met smart op de film van Wilders. Ik vraag me af of het niet een 1 april-grap is. Dat op 1 april op zijn site met grote letters komt te staan: GEFOPT! 1 APRIL! Zijn punt heeft hij namelijk allang gemaakt.

En o ja, Evy wil een staart. Geen paardenstaart, maar een échte staart. Ze was gisteren zelfs een beetje verdrietig dat ‘t niet mogelijk was. Ze had al het idee opgevat om naar de dokter te gaan, misschien dat die dan iets voor haar kon betekenen. Ik heb haar plaatjes laten zien van het dier met de aller-aller-aller-langste staart er wereld: de Marsupilami. Dat vond ze heel indrukwekkend.

Alvast een heel fijn Pasen allemaal!

België scoort slechter met milieu
België is van de 39ste naar de 57ste plaats gezakt op de wereldranglijst van meest milieubewuste landen. Het land staat 26 op de lijst van 28 Europese landen. “Milieu is duidelijk geen prioriteit voor jullie land”, zegt professor Esty van de Amerikaanse Harvard universiteit die de lijst opstelde.

Zo las ik in het Waals Weekblad van deze week. Even verderop kwam het volgende nieuwsfeit:

Autolicht mag overdag nog uit
In Nederland moeten automobilisten binnenkort altijd overdag hun licht aan hebben, in Noordse landen was dat al zo. België doet niet mee. Verkeersminister Leterme vindt dat fietsers en motorrijders dan minder goed zichtbaar worden, en de CO2-uitstoot zou er door stijgen. Europa werkt aan een algemene richtlijn om auto’s altijd met licht aan te laten rijden, het is nog niet bekend of landen zich daaraan kunnen onttrekken.

‘t Is duidelijk, België denkt héus wel mee over ‘t milieu ; )

BRUSSEL - Het is een primeur voor België: een bejaardentehuis biedt ook onderdak aan een kinderdagverblijf, gescheiden door een glazen wand.

De aanwezigheid van de kinderen maakt kalmeringsmiddelen voor de bejaarden vaak overbodig. “De warmte en emoties die wij onze bewoners in één week kunnen geven, dat lukt in een gewoon rusthuis in geen heel jaar”, aldus directrice Conny Roekens van het rusthuis zaterdag in Het Laatste Nieuws. 

De bejaarden zijn niet weg te slaan bij het raam dat hen van de kinderen scheidt. “Ik heb vaak genoeg dementerenden op hun kamer om hun kinderen of familie horen schreeuwen. De baby’s en peuters in de crèche simpelweg zien, stelt hen gerust. ‘Ah, ze zijn thuis’, denken ze dan”, aldus Roekens.

Het is de bedoeling dat bejaarden en peuters gescheiden blijven door de glazen wand om te voorkomen dat de twee groepen elkaar besmetten met ziektes. Wel zullen de kinderen bij speciale gelegenheden zoals carnaval verkleed door de gangen van het bejaardentehuis lopen.

(c) ANP

********************************************

Dat is toch mooi nieuws!

Sinds vandaag ligt de Esta in de winkel met mij erin. Mijn moeder mailde al verwonderd: ‘Is dat de thuisblijfmoeder die vlaggetjes in hondenpoep steekt? Je bent zo glamourous!’ (wat make-up en een haartang al niet kunnen doen) en vriendin Alina belde erover; het schijnt heel leuk te zijn geworden. Ik heb ‘t zelf nog niet gezien. Dat wordt wachten tot ik ‘m krijg toegestuurd. Misschien kan de redactie me wel een PDF’je sturen, dan kan ik de reportage hier op m’n blog plaatsen. Ik zal ze ‘ns mailen…

Prins Filip en prinses Mathilde wensen u het beste

‘Bij de start van dit nieuwe jaar, willen we nog even naar 2007 terugblikken, om dan de steven te wenden naar wat voor ons ligt. We doen dit graag door enkele foto’s met u te delen van wat ons bijzonder dierbaar is: ons gezin, onze kinderen.’ Lees de rest van dit onderwerp »

‘Sliplift’ beste Belgische uitvinding

BRUSSEL -  Een stang waarmee ouderen hun onderbroek makkelijker kunnen aantrekken, is uitgeroepen tot de beste Belgische uitvinding van het jaar. De gepensioneerde leerkracht Pierre Van den Broeck (74) had het ding uitgevonden voor zijn zus, die een tijdje slecht ter been was.

De ’sliplift’ won de eerste prijs in een tv-programma ‘De Bedenkers’. „Nooit verwacht”, zei Van den Broeck maandag. Hij kreeg 25.000 euro uit handen van Vlaams premier Kris Peeters. Een firma voor zorgartikelen uit Lokeren neemt zijn uitvinding in productie.

Het bijzondere artikel won het in de finale van uitvindingen zoals bananenfriet en speculaaspasta.

© VRT // Pierre en z’n zus, voor wie de uitvinding oorspronkelijk bedoeld was

Vanochtend bleef ik op school bij Mara, want Sinterklaas zou komen! En juf Muriël had mij gesmeekt te blijven, omdat zij in haar eentje het lied ‘Sinterklaas Kapoentje’ niet zou kunnen vertolken. Ik heb goede herinneringen aan de sintfeesten op mijn lagere school. De hele school stond te wachten op de goedheiligman (vaak mijn bloedeigen vader, haha), die altijd op een andere ’spectaculaire’ manier aankwam; dan weer met een ambulance, dan op een scooter met zijspan… Al die gekke pieten gooiden met pepernoten, er klonk muziek, iedereen was door het dolle heen. Sinterklaas nam plaats op zijn troon, had Het Boek op schoot en riep kinderen bij zich, terwijl de Zwarte Pieten maffe dingen bleven doen. Dat was lachen!

Nou. Goed. Dan hier. Wat een domper! Het klasje van Mara was ‘aan de beurt’. Muisstil moesten de peuters en kleuters het lokaaltje in dat ik gisteren met wat anderen had versierd. Daar zat Sinterklaas al te wachten (met een heel lelijke en goedkope pruik/baard, maar dit terzijde). Geen muziek te horen. Geen Zwarte Piet te bekennen. De kinderen gingen op hun stoeltjes zitten en moesten twee liedjes zingen. Sint zei alleen maar iets van ‘heel goed’, verder trok-ie z’n mond niet open. Daarna mocht iedereen op schoot voor een foto en dat was ‘t dan. O ja, er waren nog wat cadeaus (reeds uitgepakt en uitgestald) voor alle kinderen van school: gezelschapspelletjes enzo.

Ik was echt teleurgesteld. Ik wil dat mijn kinderen net zo’n leuke Sinterklaas hebben als ik vroeger! Ik belde Benjamin en vroeg hem of dit gebruikelijk was. Of hij vroeger op school ook zulke suffe sintfeesten vierde. Hij kon het zich niet herinneren. Dat zegt genoeg.

Laatst was ik heel erg verkouden, daarna kreeg ik rechts keelpijn en nu heb ik rechts een verstopte neus en een tranend oog. Alles zit dus rechts en dat schijnt op een bacteriële infectie te wijzen. Ik zal morgen even bij de huisarts langsgaan. In Amsterdam was een bezoek aan de huisarts plannen een crime. Mijn arts had geen inloopspreekuur, je kon alleen op afspraak komen. Daarvoor moest je bellen, maar ‘t was negen van de tien keer in gesprek. Als je er dan eindelijk doorheen kwam, had je De Assistente aan de lijn. En daar kwam je niet zomaar langs, neeeeeee. Die wilde weten wat je klacht was en vaak zei ze: ‘Kijk ‘t nog maar even aan en als ‘t niet beter wordt, kun je nog even bellen’. Als je doorzeurde, mocht je misschien wel langskomen om de échte dokter te zien. Drie dagen later.
Hier is ‘t veel makkelijker. Je hebt geen vaste huisarts, je gaat gewoon naar een arts die op dat moment spreekuur heeft. Je hoeft nooit te bellen, je gaat er gewoon naartoe. Het is doorlopend inloopspreekuur, super makkelijk dus. Ideetje voor Nederland? Ook zijn ze hier heel makkelijk met medicijnen voorschrijven (voor Nederlandse begrippen té makkelijk). Vooral in Wallonië kunnen ze er wat van. Ik las laatst dit stukje op internet:

Waarom al die Waalse onderzoeken?
In Wallonië lieten patiënten in het eerste halfjaar aanzienlijk meer laboratoriumtesten uitvoeren dan in Vlaanderen. Het verschil in gebruik van deze klinische biologie is zo groot geworden dat de controledienst van Inami/Riziv er nu een onderzoek naar begint. Dat meldt het vakblad De Huisarts. Het is al een oud strijdpunt in de medische kostenverdeling binnen België. De Walen maken per persoon meer medische kosten, en daar betaalt Vlaanderen aan mee.

Ik krijg morgen vast en zeker een antibioticakuurtje.