Van de oranjegekte heb ik hier in Luik niet heel veel meegekregen. Maar gisteravond zijn we de wedstrijd Nederland-Uruguay in Maastricht gaan kijken. Geweldig! Alles en iedereen in het oranje, de sfeer zat er voor de wedstrijd al goed in. Wel maf dat ik daar was met Benjamin en drie andere Walen. Om naar MIJN land in de halve finale te kijken. In een smal straatje vol kroegen hebben we de wedstrijd op een scherm kunnen volgen, in de mensenmassa. Waarvan de helft overigens Walen waren in oranje shirts (die het lef hadden om tijdens de wedstrijd ‘Standard Liège’ te gaan scanderen!) De (oranje) vuvuzela’s ontbraken natuurlijk niet, maar gelukkig waren het er maar een paar. ‘Oooooooh’, ‘aaaaaaaaaaaah’, ‘geeeeele kaart!!’: prachtig om in zo’n blije eensgezinde massa te staan.
Niet gegeten, wel plaatje geschoten:
Enthousiasme, daaraan ontbreekt het niet bij de Oranjefan:
En toen was het fluitsignaal, NL had gewonnen!
Ook Ben de Belg is voor Nederland:
Op weg naar de auto kwamen we deze keurige Oranjefan tegen, een Oranjefan in stijl 
(bij nader inzien is het meer roze wat-ie draagt, maar hij doet z’n best)
Op naar zondag! Aan onze katten zal het niet liggen, die zijn ook pro-Oranje (mam, bedankt voor de Beesies!):
Als het goed is, kijk ik de wedstrijd in Den Haag. Op de overwinning!!!
ziet er gezellig uit daar op straat! Zou er zelf wel beetje claustrofobisch van worden, hahaha. Veel plezier alvast met de finale! XX
Ik zou er morgen tijdens de finale niet heengaan met kleine kinderen