Wij zijn er helemaal klaar voor 26 juli 2009

Ik heb twee weken vrij! Omdat de meeste tijd en geld in het nieuwe huis gaan zitten, gaan we ook dit jaar niet op vakantie. Maar ik vind dat we vóór de verhuizing als gezinnetje toch even weg moeten en daarom gaan we volgende week een paar dagen kamperen. Gewoon, in de Ardennen (is voor ons tenslotte maar zo’n half uur rijden). Als ik het weerbericht mag geloven, wordt het niet onaardig (in tegenstelling tot afgelopen week, wat een ramp). We zijn helemaal voorbereid. We hebben een vierpersoonstent gekocht, voor Evy en Mara ieder een slaapzak (camouflageprint, maar dan in het roze… handig als je niet wilt opvallen in een suikerzoete Barbie-wereld) en voor Benjamin en mij een paar luchtbedden. En wat een mázzel dat we hebben, het zijn luchtbedden ZONDER phthalates!

Evy en Mara waren dolblij met hun allereerste eigen slaapzak en hebben er natuurlijk al in geslapen. Mara probeerde hem ook alvast even uit op de bank.

Ook hebben de dames ieder een kekke zonnebril gekregen, die Evy uiteraard tijdens het eten op moest. Het kaartje en de UV-sticker zijn inmiddels verwijderd. Nu maar duimen dat de zon ook inderdaad gaat schíjnen…

Het enige wat we nog niet hebben, is een camping. Maar er zijn er zo’n miljoen in de Ardennen, dus we vinden vast wel een plekje. En dan zijn we binnen een paar minuten geïnstalleerd, want onze nieuwe tent is su-per-han-dig. Je hoeft ‘m niet op te zetten, maar klapt ‘m uit en zet ‘m neer (voor de gemakzuchtige kampeerder : )) Mocht je op een camping langs deze ultracoole tent lopen, dan zouden wij er wel eens in kunnen zitten:

 

De buren blijven verbazen 23 juli 2009

Mijn buren blijven me verbazen. Het stel waarover ik al eerder schreef, had laatst weer een zeer explosieve ruzie. Gegil, geschreeuw, gehuil; zo erg, dat Ben en ik bij ze hebben aangeklopt. Buurman deed – na vijf keer kloppen – met een bezweet hoofd open, buurvrouw was nergens te bekennen.
‘Eh, we willen ons nergens mee bemoeien, maar het klinkt niet goed en we willen even checken of er niemand gewond is.’
Buurman, buiten adem: ‘Ik Kan Er Niet Meer Tegen!!!!! Kijk nou, ze trok aan m’n haar!’ Hij liet z’n hoofd zien.
Ik wilde weten waar buurvrouw was en na een paar geroepen te hebben, kwam ze met een rood, betraand hoofd, mascara tot op haar kin, naar de deur toe. Ik vroeg of alles oké was. ‘Ja, het gaat wel.’
Benjamin en ik lieten ze weer achter, na gezegd te hebben dat ze het rustiger aan moesten doen. Dat het zo toch echt niet ging.

De afgelopen week was het rustig. Buurvrouw was vertrokken, buurman was alleen thuis. Hèhè, ze zijn uit elkaar, dacht ik.

Ik kwam net thuis en het explosieve stel ging net de deur uit, met grote tassen. Zij gaat duidelijk verhuizen, dacht ik. Maar nee: ‘We gaan op vakantie, een beetje verandering zal ons goed doen,’ zei buurvrouw met een glimlach. Het zal niet waar wezen, dacht ik, maar in plaats daarvan zei ik: ‘Oh, wat fijn, ja, dat zal jullie goed doen! Het gaat inmiddels wat beter?’
‘Ja hoor,’ zei buurvrouw, ‘we hadden een beetje te veel gedronken.’
Ik begreep er niks van, maar knikte begripvol. ‘Nou, fijne vakantie dan! Au revoir!’

En daar gingen ze dan. De tortelduifjes op vakantie.

Scammer-de-scam 16 juli 2009

Vanavond was ik aan het koken, toen mijn mobieltje rinkelde. Een onbekend nummer. ‘Hallo?’ zei ik.

‘Hi, is this Lisa? Lisa Coster?’ vroeg een jongeman mij met een Amerikaans accent.

‘Yes, who is this?’ vroeg ik.

De jongeman begon enthousiast te vertellen. ’My name is Dan and I am phoning you from America to inform you that you have been selected for a FREE vacation to Florida including a cruise to the Bahama’s! Isn’t that great?’

‘Eh, yes, that’s great, but what’s the catch?’ vroeg ik argwanend.

Hij ging vrolijk verder. ‘There IS no catch! You filled in a form on internet to win this vacation and I am telling you you won! How about that?’ Hij klonk vriendelijk en oprecht en begon een heel verhaal. Wat de vakantie inhield, vanuit welk bedrijf hij belde, hij noemde namen van hotels en ik zou ook gratis kaarten krijgen voor Disney World. Alles was heel gedetailleerd. Even tussendoor informeerde hij of ik een creditcard had. En of ik getrouwd was.

‘It sounds like bullsh*t to me.’

Hij moest lachen: ‘I’m hearing that a lot today!’ (daaruit bleek al dat ik niet de enige geselecteerde was, ha!) Maar ik was nieuwsgierig en wilde weten wat die ‘catch’ was. Nou, daar kwam-ie dan. ‘We offer you 85% of this vacation!’

‘So I pay 15%? How much would that be then?’

Blije Dan vervolgde: ‘I don’t know exactly. They just give us a this information, plus the phonenumbers we should call. If you want more information, I will put you through with the manager, allright?’

‘Sure.’

Ik werd doorverbonden. Een net iets minder sympathiek klinkende man begon te praten. Hij had een beetje een nare stem. ‘Hi, is this Lisa? This is John! Congratulations, dear!’

‘I’m sorry, but I don’t believe I’m getting anything for free here.’

‘Well dear, you’re right. It’s a promotion. We offer you a holiday worth 3000 dollars and you only pay us 998 dollars. Do you have a credit card?’

‘Sorry, I’m very sceptical. I’m sure I was not selected and that you guys are calling everybody all day long.’

John begon een beetje geïrriteerd te worden. ‘If you’re not excited, dear, we wouldn’t want you to come.’

Ik vroeg of ik een internetadres mocht hebben, hij gaf me de naam www.flafunvacations en ineens was het tuut-tuut-tuut. John had opgehangen. 

The end.

En o ja, die website bestaat niet. Wél zijn er heleboel websites die je waarschuwen voor deze scam die al jaren wordt toegepast…

Kopen, kopen, kopen 15 juli 2009

Goed weekend. Wat betreft aanschaffingen voor de loft, niet voor onze portemonnee. Zaterdag hebben we alles gekocht voor onze twee badkamers. Het grootste deel bij een dure zaak hier in Luik, met de naam FACQ. (Ik denk dat ze nooit hebben gedacht uit te breiden naar Amerika, Engeland of Australië). Bij toeval had Ben ’s morgens op hun website gezien dat het de laatste dag van de solden was en wat een mazzel hadden we: in plaats van ongeveer 1500 euro hebben we zo’n 700 euro uitgegeven voor mooi spul van goede kwaliteit. Zoiets doet een klussende mens goed Daarna nog een houten vloer uitgekozen voor op de eerste verdieping (mooi licht hout). En drie hippe lampen gekocht voor boven het kookeiland in de keuken:

 

De kleuren voor onze trapleuning en hek zijn inmiddels gekozen. Nog bedankt voor de feedback. We gaan voor een fraaie kleur groen (in het stalenboekje heeft het de naam vert opal nacré). Beste mensen, het wordt móói!

Vraag van de dag 14 juli 2009

Waarom vieren Walen 14 Juillet, een Franse feestdag?

Keuzes, keuzes, keuzes 8 juli 2009

Ik kan er weinig credit voor nemen, het is Benjamin die bikkelt in de loft. Vooral nu we eind augustus móeten verhuizen, is het stressen. Afgelopen zaterdag heeft hij ook bijvoorbeeld weer van 9 tot 18.30 in het nieuwe huis gewerkt (met vier vrienden, dat dan weer wel). We hebben al veel keuzes moeten maken: van soort keukenkraan tot hoe hoog de stopcontacten moeten tot willen we de tegels in de badkamer horizontaal of verticaal. Enzovoort, enzovoort, enzovoort.
De laatste weken hebben we moeten nadenken over de metalen trapleuning die van de eerste naar de tweede verdieping gaat. Hoe moet die eruit komen te zien? Een vader van school is metaalbewerker en heeft aangeboden de trap en het hek boven aan de trap te maken; alleen moesten wij nog met een ‘design’ komen. Dat is nog niet zo eenvoudig, maar Ben had het creatieve idee om de loft als inspiratie te gebruiken. De trapleuning wordt nu als het vooraanzicht van de loft (in het metaal worden de ramen en de deur uitgesneden). Het hek boven aan de trap komt er uit te zien als het uitzicht dat we hebben vanuit de loft: met de helling met bossen en huisjes. Ben heeft avonden zitten schetsen en tekenen en de vader van school ging direct aan de slag. Vandaag kregen we de eerste foto’s binnen en het ziet er super uit! Alleen moeten we wéér een keuze maken… In welke kleur laten we het metaal spuiten???

* Design by Ben.