De Wethouder 24 oktober 2008

Eergisteren had ik het gesprek met wethouder Schroyen over de zooi op straat en dan vooral in de buurt St. Leonard. Er zat nog een andere werknemer bij die alles wat we zeiden opschreef en het gesprek duurde een klein uur. Overigens kon ik in het Nederlands praten, wat het 10x makkelijker maakte voor mij; de wethouder spreekt goed Nederlands.

De conclusies:
* de Luikenaren zijn nonchalant. Ze zien ‘buiten’ als ‘van niemand’ en niet als ‘van iedereen’. Hier komt weer het levensmotto van de Waal om de hoek kijken: on s’en fou (wat kan ‘t schelen)
* de politie is bevoegd om boetes uit te delen, maar is niet strict genoeg
* er is geen geld voor ondergrondse vuilnissystemen zoals je die in NL ziet
* scholen krijgen informatiepakketten over ‘respect voor je omgeving’, maar niemand kan ze dwingen om deze te gebruiken
* ‘ik’ krijg een ‘geen honden op het grasveld’-bordje geplaatst bij het grasveld op Place St. Leonard
* als ik iets organiseer in de buurt wat ten goede komt aan ‘het milieu’ kan ik – zoals iedereen die zoiets organiseert – een bijdrage krijgen van 100 euro

Al met al is er geen snelle oplossing. De mentaliteit van ‘de Luikenaar’ helpt niet mee. Er is niet genoeg geld. Al geloof ik wél dat meneer Schroyen zijn best doet.

Vlak voor het weggaan kreeg ik nog wat cadeautjes. Een rol vuilniszakken, 2 asbakjes die je in je zak kunt stoppen en zo geen peuken op straat hoeft te gooien én een tas. Levert zo’n gesprek tóch nog wat op ; )

Mara is vier! 24 oktober 2008

Vandaag is mijn lieve poppie vier geworden. Ze is er zelf erg trots op. Ook heel goed: sinds drie nachten slaapt ze probleemloos zonder speen. Hoera!
Ze is nu met zuslief aan het spelen met haar cadeautjes. Een muziekdoosje/juwelendoosje en een Polly Pocket-poppetje met kleertjes. Morgen is het feestje met zes vriendinnetjes van school. Ik heb nog helemaal niet bedacht wat we gaan doen, vanavond maar eens wat surfen op zoek naar leuke spelletjes e.d…..

Nederwalenluikenarenborrel 19 oktober 2008

Via mijn blog heb ik wat contacten opgedaan met Nederlanders en Vlamingen die in en om Luik wonen. Het leek me leuk om eens met al die mensen samen af te spreken en inmiddels is de datum bekend: zaterdagmiddag 8 november. Gaan we met z’n allen een borrel drinken. Ben jij ook een Nederlander of Vlaming, woon je in of in de buurt van Luik, dan ben je van harte welkom. Wil je weten waar en hoe laat, laat even berichtje achter of stuur me een mail.

Eens maar nooit weer 18 oktober 2008

Je moet het eens in je leven hebben meegemaakt: een Tupperware-party. Toen collega Anke mij daarvoor bij haar thuis uitnodigde, zei ik dan ook ‘ja!’. Vanmiddag was het dan zover. En het was saaaaai! Tien vrouwen, onder wie ik, hebben drie uur lang geluisterd naar een zenuwachtige man met flauwe humor en een nerveuze giebel. Hij vertelde uitgebreid over bakjes en spatels en siliconenrandjes en ventielgaatjes. Ik ben geloof ik de enige die niks heeft besteld.
De taart en sangria achteraf waren wél lekker. Dat dan weer wel.

St. Leonard 13 oktober 2008

Gisteren, zondag, liepen we weer naar ons nieuwe huis, dat overigens aardig vorm begint te krijgen. Helaas heeft de leverancier van de ramen moeilijk lopen doen en hebben we al een vertraging van zo’n drie maanden opgelopen. Anyway, ik liep door onze toekomstige straat, zo’n 200 meter, en kwam weer volop viezigheid tegen. Ik plaats even miniatuurfoto’s, maar als je op de foto’s klikt, zie je ‘t groot. Misschien kunnen de echevin en ik, als we onze afspraak hebben, samen even kijken.

      

              

Overal vuilniszakken. Drollen midden op de stoep (ik zou inmiddels verbaasd zijn als ze er níet lagen). Blikjes bier bij de bankjes. Het grasveldje op de hoek bezaaid met afval. En de opvallendste vondst was een weekendtas met een paar oude schoenen. Beste echevin, het is niet om aan te zien.

Kermisklanten 13 oktober 2008

Ja, het is weer kermis in Luik. De grootste kermis van Luik staat tot en met 10 november. Van het weekend hadden we bezoek uit NL. Iris, Evy’s vriendinnetje uit Amsterdam, kwam met haar ouders Esther en Gideon en broertje Daniël. Een bezoek aan de kermis viel niet te vermijden.

Mara, Iris, Evy en Daniël willen óók in deze attractie.

Ik: no way. Maar Benjamin en Esther wilden in de Eclipse. Hieronder kun je lezen wie wel en wie niet mag.

Benjamin links en Esther rechts. Ze beginnen net en kunnen nu nog lachen.

Voor de kinderen was er ander vertier. Voor het luttele bedrag van 5 euro (per persoon) mogen ze eendjes vangen.

Deze vrouw ken ik niet, maar ze had zich zo mooi uitgedost, dat ik wel een foto móest maken.

Op de kermis 12 oktober 2008

Evy voordat we in het spookhuis gingen:

 

Evy nadat we het spookhuis uit kwamen:

Op de kaart 10 oktober 2008

Ik ben dan wel geen echte expatter (dan had ik een schoonmaker, een nanny en een chauffeur), sinds kort sta ik tóch met mijn blog op de kaart van de Wereld Expat Bloggers. Is leuk om eens te kijken. Je kunt inzoomen op elk continent en daar klikken op het blog van een willekeurig iemand. Klik HIER. Nederlanders in onder meer Kazachstan, Nieuw Zeeland, het meest noordelijke puntje van Noorwegen en Sudan: iedereen komt met zijn verhaal. En ik dus ook!

Bril 7 oktober 2008

Ik ben net wezen brilshoppen. Het is tijd voor een nieuw montuurtje. Eigenlijk wil ik liever lenzen, maar sinds ik een slepende oogontsteking had, twee jaar geleden, loop ik met een bril. Het montuur van nu heb ik heel goedkoop in Amsterdam gescoord. Ex-Flair-collega Inge zei ooit onder het nuttigen van een biertje dat ze mijn bril érg saai vond. En aan de reactie van mijn vriendin Elsbeth was ook duidelijk dat ze mijn bril niet je-van-het vond. Blijkbaar ben ik niet ijdel genoeg, want ik loop al twee jaar lang met het foeilijke ding op m’n neus. Maargoed, het is nu toch echt tijd voor een nieuwe en ik heb drie opties: een zwart retro-achtig montuur met een oranje detail – heel hip. Dan een bruine met een subtiel tekeningetje van een takje. En dan is er nog een goudachtige van metaal. In alle winkels heb ik met mijn mobieltje een foto van mezelf gemaakt om ‘t thuis nog eens goed te kunnen bekijken (en misschien kan Ben ook nog even z’n mening geven). Maar: binnenkort stap ik fris en nieuw bebrild de wereld in.

Luik by night 5 oktober 2008

Wat we laatst overdag hadden bekeken (klik en klik), was nu ’s avonds aan de beurt. Gisteravond was het La Nocturne des Coteaux de la Citadelle, een jaarlijks feest hier in Luik. Om maar even te kopiëren van de site (lekker makkelijk):

Luik by night… Op de hellingen…
Luik onthult haar steegjes, hoven, trappen, terrassen, wandelpaden, weilanden en boomgaarden. Uitzonderlijk toegankelijk voor één avond, subtiel verlicht en opgevrolijkt in een schitterend lichtschouwspel en een vrolijke feeststemming.
De Coteaux de la Citadelle, de hellingen van de citadel, hier vindt u 60 geklasseerde monumenten en 5 beschermde sites, getuigen van het oude Luikse landschap: een uitzonderlijk bewaard gebleven groene zone van 28 ha in het hart van de stad.

Goed, daar waren wij dus bij. Samen met Sophie en Fabrice, onze ‘nieuwe vrienden’ (ouders van de school van Mara en Evy) en hun kinderen Julia en Marco. En ja, het was bijzonder! Al die mensen, overal lichtjes en lampjes, de smalle en stijle middeleeuwse straatjes… Een bewoner op de helling had zijn tuin opengesteld en daar was het gezellig druk, met een bar en een muzikale noot verzorgd door een man verkleed als non die Frank Sinatra-nummers vertolkte. Foto’s! (helaas niet van de zingende non)

Evy en schoolgenootje Marco waren gefascineerd door alle kaarsen die overal stonden.

Beetje spelen met de kaarsen en mijn fototoestel. Fabrice en Benjamin in een aureool van licht.

En ik moest natuurlijk ook even met een kaarsje zwaaien.

Julia en Mara hebben óók een dolle avond.