Ben is de birthday boy 25 september 2008

Vandaag is Benjamin jarig. 35 jaar! Gisteren zijn Evy, Mara en ik een cadeautje gaan kopen. In de winkel had ik ze verteld dat dit natuurlijk een verrassing was. En dat ze níet, ik herhaalde, níet mochten zeggen wat we hadden gekocht. Je raadt het al…

We zitten met z’n vieren aan tafel.
Evy: ‘Papa, jij bent morgen jarig!’
Ben: ‘O ja, dat is ook zo.’
Evy: ‘Wij hebben vanmiddag een cadeautje gekocht!’
Ben: ‘Ja? Nou, ik ben benieuwd hoor!’
Mara, heel enthousiast: ‘Het is een trui! Het is een trui!’

 

Bij de wethouder op de thee 23 september 2008

Vanochtend had ik de kinderen naar school gebracht en daarna was ik naar de supermarkt gegaan (so far mijn Sex & The City-leven). Ik stond in de rij toen mijn mobiel afging; het was de secretaresse van de ‘echevin’ André Schroyen, oftewel de wethouder (of zoals de Vlaming zegt: schepen, maar da’s een raar woord ; )) Of ik de beste man live wilde spreken. Maar natuurlijk! Eén oktober heb ik een afspraak om te praten over de viezigheid in St. Leonard. Iemand nog tips?

Piep zei de muis in ‘t Luikse huis 21 september 2008

Mijlpaal! Voor de allereerste keer is Evy een melktand verloren (of hoe heet dat?). Hij hing al dagen aan een draadje, maar we mochten er absoluut niet aan trekken om het ding een handje te helpen. Ik kan me heel goed herinneren dat ik als kind hetzelfde was. Mijn ouders mochten niet eens in de buurt komen van mijn losse tand.
‘Zullen we ‘m er even voor je uittrekken?’
‘Neeeeeeeeeeeee!!!’
Evy ligt nu in bed, het melktandje onder haar kussen, en straks ga ik een euro ofzo neerleggen. In Nederland zou de tandenfee komen. Hier in België is het een muis die de tand komt inwisselen voor een muntstuk. Lief!

Meet Lily 20 september 2008

Vandaag, na ‘t werk, kwam ik haar weer tegen. De vrouw met de aap. En nu heb ik wél een foto gemaakt…

 

Journée du Patrimoine (II) 14 september 2008

Om verder te gaan op het bericht hieronder… Een andere ontdekking (voor mij dan) was vandaag het straatje En Pierreuse, ook hier midden in het centrum. Een nauwe straat die redelijk stijl omhoog loopt, met een smalle stoep met de bekende hobbelstenen. Wat ik niet wist, is dat vlak achter die oude, opeengepakte huisjes een groene oase is. Ook hier weer! Sowieso is En Pierreuse een bijzondere straat om doorheen te lopen. Een hippe dreadlock-kapper, Jezus aan een kruis, advocatenkantoren, echte ouwe Luikenaars, antiekzaakjes… Een aparte mix.

 

Geen straat voor naaldhakken.

Grappige tekening onder een brievenbus.

De etalage van de dreadlock-kapper.

Daar hangt Jezus.

Interesse iemand?

 

En vlak achter al dat ’stadse’ vind je dit:

Ja, ik was vandaag best verrast door Luik.

Journée du patrimoine (I) 14 september 2008

Vandaag was het druk in Luik vanwege de ‘Journée du patrimoine’. Zoiets als monumentendag in Nederland. En ik heb Luik van een heel andere – positieve – kant gezien! Jawel! Ons eerste bezoek was aan het Paleis van Justitie, hier midden in het centrum. De (geestige) tekst op de folder: “Het prachtige paleis van de Prinsbisschoppen, fierheid van de Luikenaars, is de zetel van het Provinciepaleis en van het Justitiepaleis en toont een harmonieus evenwicht tussen de architectuur van de 16e, 18e en 19e eeuw. We hopen dat alle bezoekers het indrukwekkend verleden van deze fiere en dappere volk zullen ontdekken, maar ook zijn ondernemingsgeest, vol vertrouwen in de toekomst.” Zo! En ja hoor, het is een mooi paleis, zoals ik ze wel vaker heb bezocht. Groots en pompeus, je kent ‘t wel. Daarna nog een kerk van binnen gezien, die verscholen gaat achter de terrassen op Place du Marché. Het was me nooit opgevallen, al ben ik er 100x langs gelopen. Maar het mooiste vandaag vond ik de wandeling ‘Les Coteaux de la Citadel‘. Je start hartje centrum, begint omhoog te wandelen en het wordt hoe groener en rustiger. Heel apart, hoe zo’n landelijk stuk Luik vlak naast het drukke, grijzige centrum ligt. Helemaal boven is een speelterrein voor kinderen: Le terrain d’aventure. Fantastisch! Beter dan welke speeltuin dan ook. Een soort Pippi Langkous meets Peter Pan. Als ik klein was geweest, had ik hier elke dag willen spelen. Foto’s dus:

 

Eén jaar Lisa in Luik: tijd voor een restyling! 12 september 2008

Jarenlang heb ik als redacteur voor ‘de bladen’ gewerkt. Al vaker heb ik meegemaakt dat het voor een tijdschrift tijd was om te ‘restylen’. Om de lezers en lezeressen te ‘verrassen’, de concurrentie voor te blijven, om op te vallen in de (overvolle) schappen… Aangezien ik alweer één jaar lang mijn blog bijhoud, is het – beste lezers en lezeressen – tijd voor een restyling! (Een jaar waarin ik 26.494 hits heb gehad!). Maar vormgeving is niet zo mijn ding. Ik ben meer van de woordjes. Mijn vraag: wat vinden jullie van deze nieuwe stijl? Te basic? Superstrak? Saai? Verfrissend? Laat ‘t weten!

ps Ik heb voor de derde keer m’n stijl aangepast en ik hou ‘t zoals het nu is!

Antwoord van de Burgemeester 12 september 2008

Vandaag lag er een brief in de bus. Ik heb ‘m even gescand. De boodschap is dat de boodschap is overgekomen en dat de situatie is voorgelegd aan de wethouder die hierover gaat: André Schroyen. De burgemeester heeft er nog ‘bedankt en gefeliciteerd’ met de hand bij geschreven. Dat vind ik leuk! Goed, dit is stap 1. Nu kijken of er daadwerkelijk iets gaat veranderen… Wethouder Schroyen, veel succes!

ps Bij nader inzien begrijp ik niet goed wat de burgemeester wil zeggen met ‘Merci et felicitations!’…. Ik dacht eerst zoiets van: bedankt dat je ons hierop wijst! Gefeliciteerd met het feit dat we je zo snel beantwoorden! Je bent een voorbeeldburger! ; )
Maar……. wat bedoelt burgemeester Demeyer nou eigenlijk? Anybody?

Dag fiets 8 september 2008

Mijn fiets is gejat (een degelijke stadsfiets, lichtgroen, met voor en achter een kinderzitje, zeer ongebruikelijk in Luik. Mocht je ‘m héél toevallig zien, laat ‘t even weten). Het fietsen in Luik wordt mij steeds moeilijker gemaakt. KLIK en KLIK. Misschien moet ik het hele fietsen maar opgeven : (

Ervaring van een mede-Nederwaal 8 september 2008

Ik kreeg net een reactie van iemand op mijn post gericht aan de burgemeester (nee, nog geen reactie van de burgemeester zelf gehad, helaas). Henri v.d. Kraats woonde jarenlang in Luik en schrijft het volgende:

“Ik heb twee jaar geleden meegefietst met de GRACQ (vereniging die het fietsen pusht). Tot mijn verbazing reed ik op een gegeven moment naast de burgervader van Luik. Ik heb hem enkele indrukken van de stad verteld, waaronder de met afval versierde straten en buurten. Zijn reactie was vrij origineel : “U heeft het verleden van de stad niet gekend, het was toen veeeel erger (…)” en ook nog : “het zijn niet de Luikse kinderen die alles van zich af gooien, het zijn met name de schoolkinderen die uit andere gemeente’s komen (sic)”. De laatste opmerking spoot uit zijn brein toen ik hem voorstelde wat meer accent te leggen op respect via scholen en onderwijs. Deze anecdote vertel ik nog gretig aan de lokale Luikenaars. En ik moet zeggen dat een meerderheid van deze mensen de schouders ophalen. Sinds wij in Crisnee wonen (15 km) merken we pas echt hoe vervuild Luik is. Straatverontreining, visuele verontreiniging èn luchtvervuiling. Wij woonden in Cointe (prima buurt) maar zijn ons nu bewust van het feit dat we de tuinstoelen hier buiten kunnen staan zonder de volgende morgen een roetlaag te constateren…”

Als de burgemeester met deze argumenten komt, heb ik weinig hoop op (snelle) verbetering… De situatie was ‘veel erger’ (dat hoor ik altijd al van Luikenaren), maar je moet juist focussen op hoe het nog ‘veel beter’ kan. En zijn argument over de schoolkinderen slaat nergens op. De foto’s die ik op mijn blog heb geplaatst, dat is geen zooi van schoolkinderen. Dat is zooi van buurtbewoners. En niemand die ‘t komt opruimen.