De nieuwe Carrie Bradshaw? 31 juli 2008

Tijdens mijn Berlitz-training ontmoette ik Vlaamse Nele. Laatst ben ik haar gaan opzoeken in haar woonplaats Hasselt. Ik vind Nele leuk en grappig (en niet alleen om het ‘malle’ Vlaams dat ze spreekt ; )). Nele ligt in de running om de nieuwe ‘Carrie Bradshaw’ te worden voor de Belgische Flair. Inderdaad, die columnschrijfster van ‘Sex & The City’ (ben laatst naar die film geweest en heb me best vermaakt, maar was toch een beetje teleurgesteld. En wat was Mr. Big saai!).
Goed, wat ik wou zeggen: klik HIER en breng je stem uit op Nele. Want zij verdient het om in Carrie’s hooggehakte voetsporen te treden.

ps Ja, ik werkte voor Flair, maar dan de Néderlandse Flair. Met de Belgische Flair had ik niks te maken.

Alles behalve het strand 29 juli 2008

Vandaag ben ik met Luik-vriendin Emily gaan kayakken in Vieuxville-Ferrières. Klinkt sportiever dan het is : ) We hebben anderhalf uur een beetje gepeddeld terwijl we de rivier de Ourthe afzakten. Mooie omgeving, half bewolkt luchtje, lekker koel op het water en zwaaien naar de Nederlandse toeristen die langs de kant voor hun stacaravan zaten (liefst met satelliet op het dak, natuurlijk).

 

Na het kayakken haalde ik een krantje bij de balie van de kayakverhuurder: ‘Agenda zomer 2008 Provence de Liège’. Luik heeft een niet zo snuggere reclameman ingeschakeld om de provincie Luik te promoten. ‘Een zomer in de provincie Luik? Alles behalve de zee!’ zijn de woorden waarmee de toerist naar Luik wordt gelokt. Geen goede binnenkomer, lijkt mij. Je roept meteen wat de provincie níet heeft en daardoor klinkt de slogan negatief. En trouwens, geen zee is voor velen een groot gemis tijdens de vakantie!

(Gelukkig, mijn ouders wonen in Den Haag, op loopafstand van het Scheveningse strand. Afgelopen weekend was ik met de kinders drie dagen op bezoek én ben ik natuurlijk met dit weer naar het strand gegaan. Zó lekker! Evy en Mara zijn ware beachbabes en waren alleen met veel moeite van het strand af te krijgen. Mijn tripje Den Haag heb ik nog gecombineerd met een bezoek aan vriendin Alina in Leiden, waar vriendin Ellen vanuit Amsterdam ook naartoe kwam. Evy en Mara bleven gezellig bij opa en oma.)

Na ons wilde kayakavontuur hebben we geluncht in het plaatsje Aywaille. Een gezellig dorpje met -jawel – een hoop Hollandse toeristen. Ze zijn o-ve-ral ; ) De volgende informatie over Aywaille haal ik van de site www.aywaille.be:

“Aywaille, hoofdstad van de lage Amblève, is harmonieus gelegen op het kruispunt van vele verbindingswegen (via de weg, de snelweg, het spoor). Door het commerciële centrum (170 winkeliers), de belangrijke weekmarkt en de landelijke charme van de omringende dorpjes is het een toeristisch opmerkzaam stadje geworden.”

Mijn vakantie zit er bijna op. Morgen is mijn laatste vrije dag en donderdag sta ik weer voor de klas bij Berlitz. Nog even niet aan denken…

Dagje vakantie 24 juli 2008

Ik heb al de hele week vrij, maar vandaag was het pas écht vakantie. Zon!!! Benjamin, Evy, Mara en ik trokken erop uit, naar Domaine de Wégimont. Een half uur bij Luik vandaan ligt deze mooie, groene plek. Met een kasteel (nu omgetoverd tot hostel), drie zwembaden, speeltuinen en voor de echte toerist een camping en bbq-plekken. Absoluut een aanrader, dit ‘domaine’.

Dit is dan het kasteel.

Niet slecht, toch?

Ben met zijn kinders in het pierebadje.

Die zon schijnt best fel.

Laat Evy maar hangen.

Mara, als een kind zo blij.

Eendjes kijken.

21 juli 21 juli 2008

Ondanks de politieke crisis in het land zijn we 21 juli (de nationale feestdag van België) gaan vieren. Ergens in het centrum van Luik was muziek en drank en feest. Het was een beetje een trieste bedoening. Niet zozeer vanwege de crisis, als wel door het slechte weer. Regen, regen en nog eens regen… Toch hebben we ons nog wel vermaakt. De kids zijn geschminkt, Ben en ik hebben een biertje gedronken onder een tent en de muziek was oké (we kenden toevallig de zanger, een vader van school). Ik wens België veel succes.

Het dak eraf 15 juli 2008

Op de dag dat Leterme zijn ontslag heeft ingediend, hebben Ben en ik de metalen structuren van het dak beschilderd met een middel dat verdere roestvorming tegengaat. Ik bleef veilig op de stenen muur zitten met een kwastje. Benjamin deed ‘t ‘echte werk’ (foto 3), maar wel gebruikmakend van zijn veiligheidsmateriaal voor bij ‘t klimmen. Was-ie van het dak gedonderd, dan was-ie netjes blijven bungelen.
Nu kan het nieuwe dak erop.

Boskabouters 13 juli 2008

In het zuiden van Luik ligt Sart-Tilman. Daar huist de universiteit van Luik in een mooie groene omgeving. Vandaag hebben we een echt gezinsuitje gemaakt en twee uur lang gelopen in het bos van Sart-Tilman. Tot aan het riviertje beneden. We zijn in totaal nog zo’n drie mensen tegengekomen, dat is wel even wat anders dan een middagje Amsterdamse Bos. Mara heeft ‘t hele stuk meegelopen, ze wordt groot! En Evy heeft met de boskabouters gepraat. Af en toe ging ze voor een boom liggen waarvan ze vermoedde dat daarin kabouters woonden.
‘Kaboutertjes, ik doe niks hoor. Ik doe jullie geen pijn. Horen jullie mij?’
Ben en ik hadden al gezegd dat kabouters erg bang zijn voor mensen, dus ze was niet zo verbaasd dat er geen antwoord kwam.
‘Ik heb hier een tafeltje voor jullie. Ik leg ‘t wel voor de boom, oké? Dan kunnen jullie ‘m straks pakken.’
Het tafeltje – een mooie, platte steen – werd voor de boom achtergelaten. Wij zijn na de wandeling Chinees gaan halen, ik hoop dat de kabouters genieten van een mooi diner aan hun nieuwe natuurstenen tafel.

Vijf jaar getrouwd! 6 juli 2008

Precies vijf jaar geleden zijn Ben en ik getrouwd. In het filmmuseum in het Vondelpark in Amsterdam. Evy was nog geen twee jaar oud, Mara bestond nog niet. Nu zijn we vijf jaar verder en wonen we in Luik, met onze twee dochters. De twee dochters zijn twee nachten weg en Benjamin en ik hebben het rijk voor ons alleen. Vandaag hebben we die vrije tijd doorgebracht bij een keukenboer en in de badkamerwinkel : ) Het goede nieuws: we hebben een keuken gekocht! Eindelijk, we hoeven niet meer te zoeken. We zijn allebei nogal verrast dat we binnenkort een geweldige mooie keuken met alles erop en eraan zullen hebben. Tot nu toe hebben we altijd huurwoningen gehad met hopeloos verouderde keukens, maar binnenkort zijn we de eigenaars van een gloednieuwe, moderne en supermooie keuken. Hoe volwassen! Vanavond zijn we gezellig uit eten geweest in Le Thème, een leuk restaurant hier vlakbij dat elke drie maanden een ander thema heeft. Nu is het ‘Venetië’. Een mooie avond met lekker eten!