Lisa in Luik

Wij wonen ‘achter’. We kijken uit op de achterkanten van verwaarloosde Luikse huizen en men heeft daar de gordijnen altijd dicht. Zo heb je geen idee wie je buren zijn. Sinds kort hoor ik constant een buurman of buurvrouw viool spelen. Hoewel, spelen is een groot woord, de man of vrouw in kwestie (ik denk een man, ik weet niet waarom) oefent. Uuuuuuuurenlang. En het klinkt helemaal nergens naar. De persoon is óf gek, óf heel slechthorend, óf wil gewoon alle buren pesten. Er zit geen melodie in, er worden geen toonladders geoefend, het is willekeurig wat snaren bestrijken, de vingers ergens neerzetten en dan meestal niet op de juiste plek.
Als klein meisje heb ik vioolles gehad. Het is overduidelijk dat deze persoon geen lessen volgt. Deed-ie ‘t maar wél, dan was ‘t misschien nog aangenaam om naar te luisteren…