Lisa in Luik

Gingen we in Amsterdam standaard naar het Vondelpark, hier gaan we naar Parc de la Bovarie. Ook prima met mooi weer, al ontbreekt er een terras.
We lagen lekker te liggen (Ben en ik), terwijl Evy en Mara druk in de weer waren met hun Barbies. Op een gegeven moment liepen Ben en de kids naar het water en bleef ik achter, op de handdoek in ‘t zonnetje. Voor mijn neus, op het kiezelpad, ging er ineens een meisje met haar fiets onderuit. Er kwam geen ouder aangerend, dus schoten ik en nog wat mensen het meisje te hulp. Beetje water op de bloedende knie, deppen met een zakdoekje en er was een vriendelijke meneer met pleisters. Even later fietste het meisje wat wiebelig door en bleef ik praten met de man van de pleisters, samen met zijn vrouw. Het waren Amerikanen die Engelse les geven in Luik. De man was zowaar degene die de immersion (onderdompeling in de taal) heeft geïntroduceerd aan (basis)scholen in Luik! Toevallig begin ik morgen met mijn lessen aan Berlitz, ook een immersion-methode. We hadden dus genoeg te bespreken. Hij had volop tips, ook voor een carrière na Berlitz enzovoort. We hebben mailadressen uitgewisseld. Ook nog zo toevallig: hij heeft jarenlang in Den Haag gewoond, vlak bij waar ik ben opgegroeid en waar mijn ouders nog steeds wonen. Na deze ontmoeting stond ik echt even te kijken. Alwéér is de wereld zo klein!