Gisteravond bracht ik door in het gezelschap van Nederlandstaligen. Zo’n dertien Vlamingen en zeven Nederlanders. De oprichter van het Waals Weekblad had mij uitgenodigd om eens mee te gaan naar een avond van De Orde van den Prince, een Vlaams-Nederlands genootschap voor taal en cultuur. Ik werd allerhartelijkst ontvangen door een bont gezelschap, leeftijden variërend van eind dertig tot een jaar of 70 (gok ik…). Allereerst werd er een lezing gegeven door professor Jos Wilmots over de Nederlandse spreekwoorden in de schilderijen van Pieter Breughel. Was heel leuk, alleen jammer dat de beamer niet werkte en we met 20 man naar het schermpje van een laptop moesten turen : ) Best lastig als het om details in een schilderij gaat ; )
Daarna gegeten en gekletst en toen bleek weer eens hoe klein de wereld is. De man links van mij zat op dezelfde lagere school als ik en de eigenaar van het Waals Weekblad blijkt in de straat te hebben gewoond waar ik ben opgegroeid. Maf hoor.
Het was een leuke avond; fijn om met ’soortgenoten’ te kunnen praten die in ‘hetzelfde schuitje’ zitten als jij: als Nederlandstalige in Wallonië wonen!
Voorlopig is alles misschien nog gezellig maar na de volgende staatshervorming zal het als inwoner van Wallonië heel wat minder worden, snoer de broeksriem alvast maar wat strakker dicht.
Men wil van Vlaamse zijde immers ganse takken van de sociale zekerheid opsplitsen.
Door splitsingen door te voeren in de sociale zekerheid en dus de herverdeling van de middelen op regionaal niveau ( via de financiële responsabilisatie van de gewesten) te regelen zou Vlaanderen meer geld hebben om te spenderen op haar eigen etno-perceeltje.
In Wallonië echter zal men bijgevolg veel minder geld hebben om te spenderen op haar respectievelijk etno-perceeltje.
Gevolg – de zieken zouden niet meer of in minieme mate kunnen genieten van remgelden op geneesmiddelen, kinderbijslag zou wegsmelten – kinderen uit het Waalse landsgedeelte zouden dus minderwaardige mensjes worden (tot nu toe kunnen ze als evenwaardig beschouwd worden want ze genieten beiden van éénzelfde sociaal zekerheidsstelsel).
Ouderen, zelfs al hebben ze heel hun leven gewerkt zouden hoofdzakelijk zelf maar moeten zien rond te komen.
Maar er is toch altijd nog de Europese solidariteit zo hoor ik mensen van Vlaams nationalistische zijde altijd opnieuw beweren – Die minimum loon en arbeidsvoorwaarden en regelingen qua sociale zekerheid stellen in vergelijking met de Belgische niets voor en dat is meteen ook de reden waarom zoveel polen toch naar België komen afgezakt.(zelf Fransen komen tot diep in België werken voor de fiscale voordelen dat dit hen oplevert).
Ondanks de grote afstand is het toch nog altijd interessanter voor die mensen om hier aan Europese legale minimumvoorwaarden te komen werken, enige vorm van welzijn kan ik daar niet in ontdekken.
Geen enkele Belg zou onder die voorwaarden (op de huidige dag)ook maar een voet verzetten.
De situatie zou echter bij een regionalisering van de sociale zekerheid drastisch anders zijn.
Misschien weet U het niet maar Henegouwen is economisch in die mate een mager beestje dat het zelfs tot de magerste van Europa behoort.
Met door Wallonië alleen voor zijn eigen sociale zekerheid te laten opdraaien hebben we dus ons eigen Polen in onze achtertuin als het ware.
Ik moet er hier geen tekeningetje bij maken zeker wat dat voor gevolgen zou sorteren voor de Vlaamse arbeidsmarkt als er plots een overvloed aan werkwilligen aan absolute minimum loontjes de deuren van de Vlaamse werkgevers plat zou beginnen lopen om toch maar een inkomentje te verwerven (al is het dan nog zo onbetekenend).
De uitgespaarde gelden uit de transfers zouden het eerste jaar inderdaad voorhanden zijn, 10 miljard zeggen ultra liberale scherpslijpers anderen berekeningen komen met heel andere en lagere cijfers voor de dag. Maar het (Vlaamse) volk zal vooral die hoogste cijfers die ook steeds door het VB (1 miljoen kiezers) en het NVA (geloofwaardig geworden door het kartel met CD&V) onthouden en zal zijn 10 miljard opeisen.
Hoeveel het ook moge zijn ik hoop dat men er goed gebruik van zou maken want het daaropvolgende boekjaar zouden er door de massale loonsverlagingen immers ook heel wat minder inkomsten uit belastingen op die lonen voor de staat voorhanden zijn.
En zo zijn we dan tenslotte op weg naar de alomgekende privatiseringen in de welzijnssector.
Een economie op Amerikaanse leest, de natte droom van de Ultra liberalen die in Vlaanderen een mooi parcours kunnen voorleggen.
En dat terwijl het Amerikaanse voorbeeld recht op zijn eigen faillissement afstevent zoals de dagelijks nieuwsberichten aantonen.
“voor Belgiekske nikske” is voor de doorsnee Belg eerder de ultieme nachtmerrie .ik hou het dan ook liever bij “Belgiekske sympatiekske”