Disco 15 januari 2008

Dat ik van ‘t weekend een beetje down was, was Evy niet ontgaan. Toen ze vroeg waarom ik verdrietig was, zei ik dat ik Amsterdam een beetje miste. Dat snapte ze wel en ze ging vervolgens een mooie tekening voor me maken. Iets grappigs, zodat ik weer zou gaan lachen. Mijn verdrietige bui triggerde bij haar blijkbaar ook een verlangen naar Nederland, want de volgende dag kwam ze met het idee om hier in Luik een discofeestje te organiseren voor al haar Amsterdamse vriendjes en vriendinnetjes. ‘Ja! En dat moet dan als het donker is! En dan nodig ik Sophie, José, Iris, Max, Bram en Massimo uit. Ik ga nu een uitnodiging schrijven. Mam, hoe schrijf je Massimo? Mmm, aaaa, ssss…’ En zo raasde ze nog even door. Voorzichtig legde ik uit dat ‘t misschien wat lastig zou zijn om iedereen hier in Luik te krijgen en dat al aankomend weekend, en waar moest iedereen dan slapen? Nu hebben we een nieuw plan bedacht. We gaan een discofeestje houden in Amsterdam zelf. Gewoon op zondagmiddag in de Kinderclub in Odeon, hartstikke handig. De mail is al verstuurd naar iedereen, nu hopen dat iedereen kan. Anders is Evy érg teleurgesteld. En ik ook.