Lisa in Luik

Vandaag heb ik een goede daad verricht. Mara wilde niet naar school en vanmiddag liepen we samen (althans, ík liep, madam lag prinsheerlijk in de Bugaboo) door de stad. Ik wilde al een tijdje binnengaan bij een winkel (Humblet) die zich spitst op jagers. Je weet wel, die sportieve types die beesten neerknallen.
Goed. Ik stapte die zaak in, bekeek hoeden, schoenen en andere kledij die jagers aantrekken om hun hobby te kunnen uitoefenen. Achter in die zaak is een dierenwinkel. Met heel veel vissen, vogels, konijnen, cavia’s, maar ook honden en katten in hokjes. Helemaal achterin zat een kitten. Zo schattig! Ieniemienie klein, grijs met wit en een verbaasd koppie. Hij (of zij) zat daar alleen. Achter glas. Op een laag zaagsel. Met een bak om z’n behoefte te doen en twee bakjes om te eten en drinken. Meer niet. Geen vriendjes, familie of ook maar één speeltje! Zo zielig! Daar moest ik natuurlijk iets aan doen. Ik wilde de eigenaar van de zaak vragen of ik een van de vele speeltjes die in de winkel verkocht worden in het hok van het poesje mocht leggen. Maar de eigenaar zat aan de telefoon. Keek niet op of om. Uiteindelijk heb ik twee speeltjes uit de winkel gepakt en de kaartjes eraf getrokken. Ben naar het poessie gegaan en heb geprobeerd het hok open te maken. Dat lukte niet. Uiteindelijk bleek je de bodem van de kooi naar voren te kunnen schuiven. Op die manier heb ik die twee speledingetjes naar binnen gewurmd. Met grote ogen keek-ie naar z’n cadeautjes om er vervolgens meteen op te duiken en helemaal los te gaan. Dat deed me goed.

Ik heb mijn eerste Luikse klus! Voor een stichting die zich inzet voor allerlei goede dingen en heel geëngageerd is (zo willen ze bijvoorbeeld de gelijkheid man-vrouw bevorderen), ga ik een Nederlandse ‘welkomsttekst’ schrijven voor hun website en voor in hun blad. Het wordt absoluut een uitdaging, want ik ga de medewerkers interviewen… In het Frans! Ik denk dat ik alles maar netjes opneem op een recordertje en bij paniek kan Benjamin even meeluisteren. Ik heb al een bestaande Nederlandse tekst over wie zij zijn en wat zij doen meegekregen, maar die is zo vreselijk slecht en droog en onbegrijpelijk opgeschreven, daar kan ik weinig mee. Dat kan ik beter! : )

En hier lees je tekst nog eens even rustig op je gemak door.

Iedereen die mij kent weet dat ik géén ochtendmens ben. Ik haat vroeg opstaan. Vooral in de winter, als het koud en donker is en mijn bedje heerlijk warm. Mijn moeder blijkt mij goed te kennen, want vorige week kreeg ik (beetje vroeg) een heel toepasselijk verjaardagscadeau: de Wake-Up Light van Philips! Wakker worden gebeurt niet meer abrupt met een wekker die je ruw uit je slaap haalt. Nee, met deze wekker gaat het natuurlijk. Met nagebootst zonlicht en tjilpende vogelgeluidjes. Het werkt! En grappig, ik zag dat vriendin Alina een leuke column heeft geschreven over precies deze wekker. Lezen dus!

Nu nog hopen op goede náchten. Zonder biepende werkmobieltjes (zie stukje hieronder), Mara die zich constant wakker hoest (ze is snipverkouden) en Mara die in haar bed plast (gebeurt vaker wel dan niet. Maar ze weigert een luier aan te trekken. Iemand nog tips? Misschien toch maar 12 uur ’s nachts haar nog even op de pot zetten?). Hopen dat ‘t vannacht beter gaat en dan morgen heel natuurlijk en uitgerust wakker worden met Philips.

Niet gezellig! Ben is dit weekend oproepbaar voor z’n werk, dag én nacht. En dat gebeurt dus ook. Om 2 uur ’s nachts, 5 uur ’s ochtends (= ’s nachts), biepbiepbiep doet z’n werkmobieltje. En vandaag is hij ook al de hele tijd bezig. We zouden eigenlijk ‘leuke dingen’ gaan doen, maar elke keer als hij denkt dat ‘t werk klaar is, gaat dat verdomde mobieltje weer af. En moet-ie weer achter z’n computer kruipen om serverproblemen op te lossen.
Buiten regent ‘t en de kinderen hebben inmiddels al tv gekeken, samen paardje/hondje/schaapje gespeeld, met mij naar grappige filmpjes op YouTube gekeken en nu heb ik ze aan ‘t kleien gezet. Hoewel Mara alweer naast mij is gekropen. Wat zullen we nu eens gaan doen….?

Elke avond voor het slapengaan wordt natuurlijk de schoen gezet. En zingen Evy en Mara die good old sintliedjes. Mara zingt een van die klassiekers als volgt: ‘Sinterklaasje, kom maar binnen met je vlecht… lalalala’ : )

Raar, die Belgen. Speculaas heet hier niet speculaas, maar ’speculoos’, zo zie ik overal in de winkels. Daarom ging ik éven googlen. Zie hier de uitleg:

“Speculaas is kruidenkoek, terwijl speculoos gekaramelliseerde koek is. In België wordt geen echte speculaas (met speculaaskruiden) gemaakt. Belgische fabrikanten die naar Nederland exporteren, noemen hun producten bewust speculoos om aan te geven dat er geen speculaaskruiden in zitten.”

Afgelopen maandag kwamen er drie afgevaardigden van het vrouwenblad Esta mij opzoeken in Luik. Fotografe Mandy, visagiste Kathinka en styliste Marieke om precies te zijn. Esta komt begint volgend jaar met een België-nummer en ik als Nederlandse vrouw die in België woont, ben daarom interessant. Mijn oud-collega Manja had ze verteld over mijn recente ‘emigratie’ (’t is maar België; emigreren klinkt zo overdreven!).
Door Marieke werd ik aangekleed in een jurkje waarin volgens haar ‘alles goed uitkwam’, vervolgens mooi in de make-up en de haren goed gestyled (zelf lukt me dat nooit) en toen mocht ik buiten poseren. Het was behoorlijk koud, maar ‘t moest zónder jas met het oog op ‘het naderende voorjaar’ (tja, de bladen hè). ‘Ja, je doet het hártstikke goed!!!!’ riep fotografe Mandy steeds, maar ‘t moest wél tig keer over ; ) Ik moest krachtig lopen, maar tóch sloom (anders hield ze het niet bij) én flirten met de camera. Daarbij niet vergeten buik ín, borst naar vóren en haar uit het gezicht. Het leven van een fotomodel is heus niet makkelijk.
Daarna gingen we de stad in, ik zou de leukste winkels en dergelijke van Luik laten zien. Ik woon hier natuurlijk pas een maand of drie, vier, maar ik had wel wat adresjes. Het was erg gezellig met de dames, een beetje alsof ik met vriendinnen op stap was. Ben heel benieuwd naar het eindresultaat! Zodra ik wat foto’s heb, zal ik ze plaatsen.

Ik heb weer een weekendje Nederland achter de rug. Met Mara en Evy (Ben had ‘t weekend geheel en al voor zichzelf alleen) ben ik naar mijn ouders in Den Haag geweest. Zaterdag was namelijk de intocht van Sinterklaas! Jawel! Mijn ouders wonen aan de Frederik Hendriklaan en daar komt de goedheiligman elk jaar met een hele optocht voorbij. Het was leuk! 400 Pieten waren erbij; op ouderwetse brandweerwagens, op de scooter, al flikflakkend. En natuurlijk was daar De Sint. Al ben ik 36, ik blijf het een mooi moment vinden : )

Mara en Piet (klik op foto voor groot beeld)

’s Avonds bleven we eten bij mijn ouders, met broer Bob, schoonzus Ellen en neefjes Tim & Max. Het was lang geleden dat we met z’n allen bij elkaar waren en het was erg gezellig! Daarna bleven Evy en Mara bij opa en oma en vertrok ik naar vrienden Harry en Alina in Leiden. Met hun vrienden Tim en Margreet een avondje getriviant, hoe heerlijk kneuterig is dat?

Zondagmiddag waren Evy, Mara en ik helemaal klaar om te vertrekken, terug naar ons nieuwe thuisland België. Alle tassen in de auto, de kinderen in hun stoeltjes, hebben we alles? ja!, zwaaien naar opa ‘daaaaaaaaaag!’ en toen… Toen startte de auto niet. Accu leeg!!! Evy en Mara hadden de leeslampjes achter in de auto laten branden en dat was mij niet opgevallen. Mijn ouders hadden wel een paar startkabels liggen, maar wisten niet hoe die werkten. Ik als Alpha natuurlijk ook niet. Uiteindelijk heb ik bij mensen in de buurt aangebeld en al snel had ik raak; een uiterst vriendelijke man die zelf een autozaak heeft (bingo!), had binnen vijf minuten het zaakje weer aan de praat. Al met al een uur vertraging opgelopen, maargoed. We konden vertrekken! Meneer uit de van Bleiswijkstraat: bedankt!!!!!!!

Frans Bauer scoort eerste nummer 1-hit in België

15 November 2007

Frans Bauer verkocht al 100 duizenden platen in België, maar een nummer 1-hitsingle zat er maar niet in. Tot deze week. Kom Dans Met Mij, het duet met Laura Lynn, knalt deze week naar de eerste plaats van de Ultra Top 50, de hitlijst van België. Hij stoot daarmee landgenoot Jeroen van der Boom van de troon. De kaarten voor zijn Belgische concerten later dit seizoen zullen nu dus nog sneller over de toonbank gaan. Of en wanneer het duet in Nederland uitkomt, is nog niet bekend.