Van ‘t weekend waren vrienden Alina en Harry er. Dat was een goede reden om eindelijk de logeerkamer in orde te krijgen en op ‘t allerlaatste moment is dat gelukt : ) We zijn gaan eten in restaurant As Ouhès, waar je als vegetariër vooral níet heen moet gaan. Ik ging voor de Luikse gehaktballen, Ben koos de boudain blanc et noir (populaire worstsoort hier), Harry een poot van een varken met bot erdoor en Alina smulde van een konijn. Daarna zijn we dan eindelijk gegaan! Naar de beroemde chansonkroeg Les Olivettes! Alina is gek van Franse chansons en zat volop te genieten. Harry daarentegen had de hele tijd die blik van ‘wat doe ik hier’. En ik, ik vond ‘t leuk! Jong en oud, mooi en lelijk, dik en dun, iedereen komt naar deze felverlichte tent om te zingen en/of te luisteren. Alleen de bejaarde barvrouw was al een bezoekje waard. En niet te vergeten de dikke dame met haar hoogopgetrokken te strakke zwarte broek met daaroverheen een string die ‘Ienieminie bikini’ zong.
Er is door een stel Nederlanders een bekroonde documentaire gemaakt over deze kroeg, ‘La vie en chantant’.
O ja, we hebben níet gezongen. Misschien de volgende keer, hè Alina?
…maar als jij straks in Les Olivettes in je string op het podium staat te zingen, kom ik toch gewoon weer kijken!
Volgende keer – deal!
http://www.nederlands.nl/nedermap/columns/column/116558.html