Basisschool: survival of the fittest
Vandaag wilde Evy na school níet naar huis! Ze wilde op het schoolplein nog even blijven spelen! Da’s een goed teken. Ze rende rond met kinderen achter haar aan en dan werden de rollen omgedraaid en rende zij als een dolle achter de anderen aan. Ze had pret voor tien. Dat doet een moederhart goed.
Toen was het tijd om te gaan. We liepen ons gebruikelijke stukje naar de bushalte en kwamen een vader en zijn twee dochters tegen die we bijna altijd tegenkomen. Hij vertelde me dat zijn dochter zo had moeten huilen, omdat Charlotte (geen idee wie dat is) en Evy (mijn dochter dus) niet met haar hadden willen spelen op school. Tjeetje. De rollen zijn omgedraaid. Een paar weken geleden, nog op die andere school, was het Evy die huilend riep dat niemand met haar wilde spelen…
De basisschool is een ware jungle. Het is een survival of the fittest. Je hoopt dat jóuw kind bij de strong ones hoort (maar dat hij of zij wél sympathiek, meelevend, populair en slim is : )) Het lijkt erop dat Evy de strijd aan het winnen is. Ik vind ‘t zielig voor dat andere meisje, maar ben stiekem heel opgelucht dat Evy het goed doet.
